ฤดูร้อน “ซิดนีย์” วันนี้ยังไม่สายเกิน

“พรุ่งนี้ก็สายเสียแล้ว”

ถ้อยคำสำคัญของ “ศิลป์ พีระศรี” ปูชนียบุคคลทางศิลปะของไทย ทำให้เราฉุกคิดถึงบางสิ่งบางอย่าง

และเพียงแค่นั้นเอง ก็ทำให้เราตัดสินใจเดินทางสู่ “ซิดนีย์” แม้ว่าจะเป็นครั้งแรกก็ตาม

ใช่! นี่เป็นการตัดสินใจไปสู่ “ซิดนีย์” เพื่อพบกับใครบางคน ที่เราตั้งใจให้ทันเวลา ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ “พรุ่งนี้ก็สายเสียแล้ว”

แน่นอนว่า เรารู้สึกปลอดโปร่งสบายใจขึ้น เมื่อผ่านภารกิจแรกที่ตั้งใจไว้

และก็ทำให้ “ซิดนีย์” เปิดประตูทักทายกับเราได้อย่างเต็มที่ ตลอดเวลา 1 สัปดาห์นับจากนี้ กับปลายทางของประเทศ “ออสเตรเลีย” ที่เป็นความฝันของใครอีกหลายคน

“ซิดนีย์” ในช่วงที่เรามาถึง เป็นช่วงฤดูร้อน ข่าวพยากรณ์อากาศของสถานีโทรทัศน์ในออสเตรเลียรายงานว่า นี่เป็นปีที่ฤดูร้อนของ “ซิดนีย์” จะมีทั้งอากาศหนาว ลมเย็นสบาย และฝนตกชุก

ไม่น่าแปลกใจนัก เพราะสภาพอากาศของไทยและของโลก ก็เอาแน่เอานอนไม่ได้ แทบจะไม่ต่างกัน

เราเดินย่ำไปยังย่านกลางเมืองของ “ซิดนีย์” ที่ผสมผสานด้วยตึกรามทันสมัย และอาคารเก่าแก่ในยุคเริ่มต้น มีกลิ่นอายสถาปัตยกรรมแบบยุโรป และยังมีชาวอิตาเลียน อพยพมาตั้งรกรากอยู่จำนวนไม่น้อย

พวกเขาได้นำพาวัฒนธรรมหลายอย่างมาด้วย และหนึ่งในนั้นก็คืออาหารการกิน ที่ทำให้ “ซิดนีย์” มีร้านอาหารอิตาเลียนให้เลือกมากมาย และยังมี “กาแฟเข้มข้น” กับ “พิซซ่า” รสดีอีกด้วย

ผู้คนที่นี่ชอบดื่มกาแฟ เกือบทุกหัวมุมถนน มี “ร้านกาแฟ” รวมถึงร้านกาแฟแบรนด์ท้องถิ่นหลากหลาย

ในตัวเมืองของ “ซิดนีย์” เหมาะที่จะเดินเท้าท่องเที่ยว มีบาทวิถีกว้างขวางโดยเฉพาะสำหรับนักช็อป มีห้างร้านให้แวะมากมาย อย่างห้างเก่าแก่ขึ้นชื่อ QVB (Queen Victoria Building)

แต่เมื่อลองเทียบราคาแล้ว สินค้าหลายอย่างที่เมืองไทยถูกกว่าที่นี่มาก ขณะที่บรรดาเสื้อผ้าของใช้ในออสเตรเลียเกือบทั้งหมดเป็น “Made in China”

ดังนั้น หากอยากได้ของฝากราคาไม่แพงติดมือกลับบ้าน นักท่องเที่ยวมักจะมุ่งไปที่ “Paddy’s Markets” ย่าน “ไชน่าทาวน์” ซึ่งมีสินค้าประเภทของที่ระลึกของฝากมากมาย ให้เลือกซื้อหาในราคาย่อมเยา

เราเลือกใช้การเดินทางด้วยการเดินเท้า สลับกับการนั่งรถไฟ และรถประจำทาง โดยซื้อตั๋วแบบ “Weekly Pass” หรือ “ตั๋วรายสัปดาห์” ซึ่งสามารถใช้บริการได้ครบทั้งรถไฟ รถประจำทาง และทางเรือ โดยภายในหนึ่งสัปดาห์สามารถใช้บริการได้ทุกอย่าง และกี่เที่ยวก็ได้คำนวณราคาเป็นเงินไทย ก็ประมาณ 1,300 บาท หรือราว 43 เหรียญออสเตรเลียเท่านั้นเอง

เราเจอคนไทยหลายคนในระหว่างเดินย่ำไปตามทางเท้า มีบางคนซึ่งปั่นจักรยานไปทำงานทุกเช้า บอกว่าเขาชอบทางเท้าของที่นี่ เพราะปั่นจักรยานสบาย ผิดกันกับกรุงเทพฯ และเราก็เห็นด้วยโดยไม่มีข้อโต้แย้ง

เราไม่ลืมที่จะไปเยือน “Sydney Harbor” เพื่อชื่นชมกับ “Sydney Opera House” ซึ่งผู้มาเยือนเกือบทุกคนจะต้องมุ่งไป เพราะถือว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งมหานครแห่งนี้ ที่ผู้คนทั่วโลกรู้จักและจดจำได้เป็นอย่างดี

นักท่องเที่ยวที่ชอบความแปลกใหม่และท้าทาย มักจะเลือกใช้บริการเดินขึ้นไปชมวิว และทัศนียภาพแปลกตา บนโครงเหล็กของ “Sydney Harbor Bridge”

สิ่งก่อสร้างต่างๆ ใน “ซิดนีย์” ส่วนใหญ่มักเป็นตึกสี่เหลี่ยมทรงกล่อง แทงยอดสูงขึ้นไปด้านบน นั่นทำให้ “Sydney Opera House” โดดเด่นด้วยเส้นสายรูปโค้ง รับกับเส้นโค้งของสะพานเหนืออ่าว

ย่ำค่ำของฤดูร้อน ที่แสงตะวันยังอ้อยอิ่งไม่ยอมจากลาไปง่ายๆ เราได้พบกับบรรดานักดนตรีเปิดหมวก โชว์ความสามารถให้กับผู้ที่ย่ำเท้าผ่านไปมา บ้างหยุดแวะยืนฟัง และบ้างก็เดินผ่านเลยไป

เสียงดนตรีไม่ได้ดังแข่งกับเสียงของเมือง เมื่อยืนฟังอย่างตั้งใจ จะพบว่ามันแยกออกมาเพื่อกล่อมผู้ผ่านทาง ส่วนใครจะรู้สึกหรือจับต้องอารมณ์ใดได้ ก็ล้วนขึ้นอยู่กับเรื่องราวในใจ และตัวตนของแต่ละคน

วันต่อมา เราเลือกจับรถไฟไปที่ “Bondi Beach” เพื่อพบกับเหล่านักโต้คลื่น ที่คอยมองหาคลื่นลูกสวยๆ เพื่อถลาไปบนเกลียวคลื่น ว่ากันว่า กีฬา “โต้คลื่น” เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่หนุ่มสาวชาว “ออสซี” โปรดปราน

ขณะที่ยืนอยู่บนเนินสูงของย่าน “Bondi” เราเห็นชายหาดเบื้องล่าง คลาคล่ำไปด้วยผู้คน ทั้งนอนอาบแดด วิ่งออกกำลังกาย สนุกสนานกับการว่ายน้ำ และขาดไม่ได้คือ “นักโต้คลื่น” ที่ถลาร่อนอย่างไม่รู้เบื่อ

“ซิดนีย์” ที่เราพบเห็น เต็มไปด้วยความหลากหลาย โดยเฉพาะชาวเอเชียหลากเชื้อชาติ จีน ญี่ปุ่น เกาหลี รวมถึงคนไทย และเรามักจะได้ยินการสนทนาในภาษาอื่น ที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษอยู่บ่อยครั้ง ว่ากันว่า “ชาวซิดนีย์ตัวจริง” มักอาศัยอยู่รอบนอกของเมือง ที่สงบเงียบกว่า

โดยเฉพาะทางด้านเหนือ ที่มีภูมิประเทศสวยงาม เรายังได้มีโอกาสทดลองใช้ “เรือเมล์” ของ “ซิดนีย์” ที่ท่าเรือ “Circular Quay” ซึ่งถือเป็นศูนย์กลางของเส้นทางเรือเมล์ของที่นี่ โดยสามารถเลือกนั่งเรือไปยังหลายจุดหมายที่น่าสนใจ และที่สำคัญเรามีตั๋วแล้ว

เราเลือกนั่ง “เรือเฟอร์รี่” ไปยังย่าน “Manly” แหล่งพักผ่อนอีกแห่ง ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของผู้คน เมื่อเรือออกจากท่าจะมองเห็นทิวทัศน์งดงามของริมอ่าว ทั้ง “Sydney Harbor Bridge” และ “Sydney Opera House”

ราวครึ่งชั่วโมงก็มาถึง “Manly” เรารองท้องด้วยอาหารเช้าแบบอิตาเลียน และเริ่มออกแรงด้วยการเดินลัดเลาะชายหาด ที่ทอดตัวยาวสุดสายตา และคลาคล่ำไปด้วยผู้คน ที่มักจะมากันเป็นครอบครัวเพื่อดื่มกิน

เช้าก่อนวันเดินทางกลับ เราเลือกไปยัง “Hyde Park” สวนสาธารณะกลางเมือง ซึ่งมีทั้งแดดจัด เคล้าไปกับสายลมเย็น ที่ผสมกันแล้ว ทำให้กลายเป็น “แดดอุ่น” เหมาะสำหรับผู้ชื่นชอบแสงแดด

ว่ากันว่า “ชาวซิดนีย์” คลั่งไคล้แสงแดด ชอบนอนเล่นอย่างสบายอารมณ์ บนผืนหญ้าสีเขียว และอาจเป็นเพราะเหตุนี้ จึงทำให้ผู้คนที่นี่ มีสถิติการเป็นโรคมะเร็งผิวหนังสูงมาก

ผืนหญ้าสีเขียวของสวนแห่งนี้ เชื่อมต่อติดกับอีกสวนหนึ่ง ซึ่งทอดยาวไปจนถึง “Australian Museum” นั่นทำให้เราเพลิดเพลินต่อการเดินเล่นชมวิวของ “ซิดนีย์” และอ้อยอิ่งกับตัวเองอยู่นานค่อนวัน

ขณะเก็บข้าวของเตรียมแพ็กกระเป๋าเดินทางกลับ เราทบทวนเรื่องราวที่เหมือนจะไม่มีอะไรของ “ซิดนีย์” แต่น่าแปลกที่เวลาของที่นี่ กลับทำให้รู้สึกว่า สามารถใกล้ชิดกับธรรมชาติได้ง่ายดายเหลือเกิน

ภาพหนุ่มสาวชาว “ออสซี” แบกเป้สะพายกระดานโต้คลื่น จับรถบัสไป “Bondi Beach” นั่งรถไฟหรือต่อเรือข้ามไป “Manly” การสวมรองเท้าวิ่งออกกำลังกาย สวมหูฟังวิ่งไปรอบๆ เมือง ประทับแน่นในความทรงจำ

กิจกรรมด้านศิลปะและดนตรี ที่มีสลับสับเปลี่ยนทุกเดือนเกือบตลอดทั้งปี เหล่าศิลปินอิสระริมทางเท้าที่ได้ปลดปล่อยความเป็นตัวเอง แบ่งปันต่อผู้คนที่เดินทางผ่านมา ไม่เว้นแม้แต่เรา ที่เป็นส่วนหนึ่งของภาพนั้น

“ฤดูร้อน” ที่ “ซิดนีย์” จบลงแล้ว หากแต่ความทรงจำงดงาม ของที่นี่ยังคงอยู่

“ซิดนีย์” กับ “ฤดูร้อน” และ “ความรู้สึก” ของเรา ในวันที่ไม่สายจนเกินไป…

วันที่ 5/03/2555 เวลา 10:33 น.

[20/05/2556]วันแรกที่ซีอาน
[13/05/2556]บ้านเขมรฝั่งใต้
[6/05/2556]ชะอำอิ่มหนำของดี
[22/04/2556]ยโสธรเมืองหมอนขวานผ้าขิด
[15/04/2556]เยือนภูพานน้อมสักการพระธาตุ
[9/04/2556]ภูผายักษ์-ภูพยัคฆ์
[1/04/2556]ล่องเรือเพลงแม่น้ำนครชัยศรี
[25/03/2556]ตามคาราวานเอเชีย2013
[18/03/2556]“เขาดินวนา” เสน่ห์ “ช้างไทย”
[11/03/2556]ดงบัง หมู่บ้านสมุนไพร