เมื่อวันที่  20 กุมภาพันธ์  2569   ท่ามกลางกระแสโลกที่กำลังแสวงหารูปแบบการศึกษาซึ่งพัฒนามนุษย์อย่างรอบด้าน พระสงฆ์ไทยได้ก้าวขึ้นเป็นพลังสำคัญในการยกระดับคุณภาพชีวิตของเด็กและเยาวชนในประเทศอินเดีย ผ่านการจัดการศึกษาที่บูรณาการทั้ง “วิชาชีพ” และ “วิชาชีวิต” อย่างเป็นระบบ 

พระปลัดสรวิชญ์ อภิปญฺโญ, ผศ.ดร. อาจารย์ประจำคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (มจร) ได้เดินทางไปเยี่ยมชมและแลกเปลี่ยนแนวทางการจัดการศึกษา ณ โรงเรียนโพธิคุณ รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารและสนับสนุนของ พระวิเทศโพธิคุณ, ดร. เจ้าอาวาส วัดไทยมคธพุทธวิปัสสนา

การดำเนินงานของวัดไทยในดินแดนพุทธภูมิ มิได้จำกัดบทบาทเพียงศาสนสถาน หากทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ของชุมชน โดยเปิดโอกาสให้เด็กอินเดียเข้าถึงการศึกษาขั้นพื้นฐาน ควบคู่กับการฝึกทักษะอาชีพ และการปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรม และวินัยชีวิต

พระปลัดสรวิชญ์กล่าวว่า “การจัดการศึกษา คือจุดเริ่มต้นของการพัฒนาความเป็นมนุษย์ เราไม่ได้สร้างเพียงแรงงาน แต่กำลังสร้างคนรุ่นใหม่ที่มีปัญญาและคุณธรรม เพื่อดูแลและพัฒนาสังคมโลกจากรุ่นสู่รุ่น”

รูปแบบการศึกษาดังกล่าวเน้น 2 มิติสำคัญ ได้แก่ หนึ่ง วิชาชีพ เสริมสร้างทักษะทางวิชาการ ภาษา และทักษะอาชีพ เพื่อให้เด็กสามารถพึ่งพาตนเองและมีโอกาสทางเศรษฐกิจ
สอง วิชาชีวิต บ่มเพาะสติ ความรับผิดชอบ เมตตา และวินัย อันเป็นรากฐานของการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ

ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาเห็นว่า โมเดลนี้สะท้อนแนวคิดการพัฒนาทุนมนุษย์ยุคใหม่ ที่ไม่เน้นเพียงคะแนนสอบหรือใบปริญญา แต่เน้นการสร้าง “พลเมืองโลก” ที่มีทั้งสมรรถนะและคุณธรรม

บทบาทของพระสงฆ์ไทยในอินเดียครั้งนี้ จึงเป็นภาพสะท้อนสำคัญว่า ศาสนาและการศึกษาสามารถบูรณาการกันอย่างสร้างสรรค์ เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนในระดับรากฐาน พร้อมทั้งเป็นต้นแบบให้กับนักจัดการศึกษาในสังคมไทยและนานาชาติ ในการออกแบบระบบการเรียนรู้ที่สร้างมนุษย์อย่างสมบูรณ์ทั้งความรู้และความดี

ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของโลก การศึกษาอาจเป็นคำตอบของการพัฒนา และพระสงฆ์ไทยกำลังพิสูจน์ให้เห็นว่า “ธรรมะ” สามารถเป็นพลังขับเคลื่อนคุณภาพชีวิตของมนุษยชาติได้อย่างเป็นรูปธรรม