วันที่ 17 มิถุนายน 2564 ร.ต.อ.สัตยา คำวงษา รองสารวัตรสอบสวน สภ.นาหว้า จ.นครพนม ได้รับแจ้งจากพระครูวิธานธรรมโกวิท อายุ 65 ปี เจ้าคณะอำเภอนาหว้า/เจ้าอาวาสวัดป่าบ้านอูนนา หมู่ 11 ต.นางัว ว่า มีคนร้ายงัดประตูอุโบสถเข้าไปลักเครื่องเสียง ราคาประมาณ 13,500 บาท ที่ใช้สำหรับขยายเสียงเวลาลงอุโบสถหายไป และสันนิษฐานว่าผู้ต้องสงสัยรายนี้ น่าจะเป็นบุคคลที่เคยเข้าไปขโมยสิ่งของภายในวัดแล้วหลายครั้ง จึงเดินทางไปตรวจสอบพบบริเวณประตูไม้ด้านหลังโบสถ์มีร่องรอยถูกงัดด้วยของแข็งจนหลุดออกจากกัน ส่วนที่หน้าตาก็ถูกเปิดทิ้งไว้คาดว่าคนร้ายใช้เป็นที่หลบหนี พบว่ามีเครื่องขยายเสียงหายไป เหลือแต่ไมค์ 2 ตัวที่วางไว้อยู่ด้านหลังอาสนะเจ้าอาวาส จึงบันทึกไว้เป็นหลักฐาน

 

 

ส่วนผู้ต้องสงสัยรายนี้เจ้าอาวาสเผยว่าเป็นนายพงศธร หรือดอม อายุ 19 ปี มีบ้านไม่ห่างจากวัดมากนัก ซึ่งเป็นคนไม่มีอาชีพและมีประวัติเข้ามาลักขโมยมาแล้วอย่างน้อย 2 ครั้ง และได้ให้ผู้นำหมู่บ้านไปเรียกตัวมาเค้นก็รับสารภาพว่าเป็นคนร้ายที่แอบเข้ามาขโมยเครื่องขยายเสียงจริง โดยเวลาประมาณ 13.00 น. วันที่ 16 มิถุนายน ซึ่งเป็นช่วงที่ปลอดพระและญาติโยม จึงย่องไปใช้คีมงัดกุญแจที่คล้องประตูโบสถ์ที่อยู่หลังพระประธาน เพื่อขโมยเครื่องขยายเสียงแล้วยัดใส่ถุงปุ๋ยที่เตรียมมานำไปซ่อนในห้องเก็บของใต้ฐานพระประธาน ก่อนจะไปเปิดกลอนหน้าต่างหลบหนีไป เพื่อรอเวลามืดค่ำแล้วจะย้อนกลับมาเอาของที่ขโมยนำไปขายเพื่อซื้อยาบ้าเสพ หลังทราบความจริงก็ให้นายดอมพาไปเปิดตู้เก็บของก็พบว่าเครื่องขยายเสียงที่หายไปถูกซ่อนไว้จริงๆ แต่ได้ปล่อยตัวคนร้ายกลับบ้านไปก่อน เพื่อจะปรึกษาหารือกับผู้นำชุมชนว่าจะเอาอย่างไรก็คนร้ายรายนี้ 

 

พระครูวิธานธรรมโกวิทเล่าต่อว่า รุ่งเช้าของวันที่ 17 มิถุนายนก็เชิญผู้นำชุมชน ผู้นำท้องถิ่น และผู้เกี่ยวข้องทุกหน่วยงานมาหารือเกี่ยวเหตุการณ์ดังกล่าว ทุกคนมีความเห็นว่านายดอมกระทำความผิดซ้ำซากแม้จะให้อภัยแล้วถึง 2 ครั้ง สมควรแจ้งความดำเนินคดีให้เกิดความหลาบจำ จึงเดินทางมาพบพนักงานเพื่อติดตามตัวนายดอมขี้ยารายนี้มาดำเนินคดี

 

 

ด้านนางวิลัย เพชรทอง อายุ 70 ปี ผู้ทำความสะอาดวัดเปิดเผยกับผู้สื่อข่าวว่า ในวันที่ 16 มิถุนายน เวลาประมาณ 15.00 น. ตนได้กวาดลานวัดจนมาถึงโบสถ์เห็นหน้าตาเปิดอ้าไว้ผิดปกติ จึงรีบไปกราบเจ้าอาวาสแจ้งให้ท่านทราบและตรวจสอบ พบว่าประตูไม้ด้านหลังพระประธานถูกงัดและมีเครื่องขยายเสียงหายไป ทุกคนเชื่อว่าคนร้ายต้องเป็นนายดอมแน่นอน เพราะเคยเข้ามาขโมยของในวัดหลายครั้ง และก็ไม่พลาดเพราะนายดอมยอมรับว่าเป็นคนขโมยไปจริง

 

นอกจากนี้กรรมการวัดฯได้เล่าเพิ่มเติมว่า ครอบครัวนายดอมคนร้ายรายนี้ขี้เหล้าเมายากันทุกคน ไม่มีอาชีพอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน คอยจ้องลักขโมยสิ่งของชาวบ้านจนเป็นที่เอือมระอา ถ้ามีใครว่ากล่าวตักเตือนก็จะโวยวายถือมีดไล่ทำร้าย ไม่เว้นแม้แต่พระสงฆ์องค์เจ้ายังถูกชี้หน้าด่า ก่อนหน้านายดอมเคยเข้ามาขโมยพัดลมวัดไปซ่อนไว้ที่บ้าน แต่กรรมการตามไปพบก่อนจะถูกขายไปซื้อยาบ้าเสพ ครั้งนั้นเจ้าอาวาสเมตตาไม่เอาความแต่ให้กลับเนื้อกลับตัว ไม่ทันไรก็แอบเข้ามาลักชิงเทียนทองเหลืองไปขายอีก และถูกนำตัวมาสอบสวนก็สารภาพว่าเอาไปขายร้านซื้อของเก่าแล้ว เจ้าอาวาสก็ยังเมตตาอีกแต่ครั้งนี้ถือว่าเหิมเกริมถึงขนาดงัดประตูโบสถ์เพื่อขโมยของไปซื้อ ทุกคนจึงไม่ยอมให้อภัยอีกต่อไปแล้ว และจะให้เจ้าหน้าที่ติดตามตัวนายดอมมาดำเนินคดีต่อไป