วิเคราะห์นโยบายพรรคการเมือง หนุน “เกษตรกรรมเชิงฟื้นฟู” ชี้เลือกตั้งปี 2569 เดิมพันอนาคตสินค้าเกษตรไทยในตลาดโลก

เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2568 มีการเผยแพร่บทวิเคราะห์แนวโน้มนโยบายพรรคการเมืองไทยในการส่งเสริม เกษตรกรรมเชิงฟื้นฟู (Regenerative Agriculture) เพื่อรับมือความท้าทายเศรษฐกิจและการค้าโลก ก่อนการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรปี 2569 โดยระบุว่าการเลือกตั้งครั้งนี้ไม่ใช่เพียงการชิงอำนาจทางการเมือง แต่เป็นจุดตัดสินทิศทางความอยู่รอดของภาคเกษตรไทย ท่ามกลางวิกฤตซ้อนวิกฤต ทั้งการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ความไม่มั่นคงทางอาหาร และกฎระเบียบการค้าสิ่งแวดล้อมใหม่ของโลก

รายงานชี้ว่า เกษตรกรรมเชิงฟื้นฟูถูกมองเป็น “ขุมทรัพย์ใหม่” ของการส่งออกไทย โดยเน้นการฟื้นฟูดิน น้ำ และความหลากหลายทางชีวภาพ ควบคู่การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก แตกต่างจากเกษตรแบบเดิมที่เน้นปริมาณผลผลิตเพียงอย่างเดียว ทั้งยังสอดรับกับแรงกดดันจากกฎระเบียบสำคัญของสหภาพยุโรป เช่น EUDR ที่ห้ามนำเข้าสินค้าที่เกี่ยวข้องกับการตัดไม้ทำลายป่า และแนวโน้ม CBAM ที่อาจขยายผลถึงสินค้าเกษตรในอนาคต

การวิเคราะห์นโยบายพบว่า พรรคการเมืองหลักมีแนวคิดแตกต่างกันอย่างชัดเจน

พรรคเพื่อไทย ตอนเป็นแกนนำรัฐบาล ชูยุทธศาสตร์ “ตลาดนำ นวัตกรรมเสริม” ใช้เทคโนโลยีเกษตรแม่นยำ AI และโมเดล BCG ผลักดันโครงการ “ดินนำน้ำดี–ข้าวรักษ์โลก” รวมถึงการสร้างรายได้ใหม่จากคาร์บอนเครดิต ตั้งเป้าเพิ่มรายได้เกษตรกร 3 เท่า

พรรคประชาชน เสนอแนวทาง “ปฏิรูปโครงสร้างสีเขียว” เน้นสิทธิที่ดิน ความเป็นธรรมในห่วงโซ่อุปทาน เกษตรสีเขียว และการตรวจสอบย้อนกลับตลอดระบบ Farm–Feed–Food เพื่อแก้ปัญหาหมอกควันและทุนผูกขาด

ขณะที่ พรรคภูมิใจไทย และ พรรคประชาธิปัตย์ ปรับนโยบายบนฐานเดิม โดยเน้นการลดต้นทุน เพิ่มรายได้ ผ่านพลังงานสะอาด Contract Farming ที่เป็นธรรม และการประกันรายได้ควบคู่กองทุนฟื้นฟูชุมชน

รายงานยังเจาะลึกประเด็นสำคัญ เช่น การฟื้นฟูสุขภาพดินในฐานะ “สินทรัพย์ใหม่” ของเกษตรกร ความท้าทายของตลาดคาร์บอนเครดิตที่ยังมีต้นทุนการวัดผลสูง และความเสี่ยงต่อการฟอกเขียว รวมถึงการรับมือ EUDR ในสินค้าเสี่ยงอย่างยางพารา ปาล์มน้ำมัน และข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ ซึ่งเชื่อมโยงกับปัญหาฝุ่น PM2.5

นอกจากนี้ ยังชี้โอกาสใหม่ของไทยในอุตสาหกรรมอาหารสัตว์เลี้ยง ตลาด Soft Power อาหารไทย สมุนไพร และการท่องเที่ยวเชิงอาหาร ที่ต้องอาศัยวัตถุดิบจากระบบการผลิตยั่งยืน พร้อมเน้นบทบาทเทคโนโลยีและธรรมาภิบาลข้อมูล โดยเฉพาะระบบตรวจสอบย้อนกลับและอธิปไตยข้อมูลเกษตร

บทสรุประบุว่า การเลือกตั้งปี 2569 คือเดิมพันสำคัญที่นโยบายเกษตรไทยต้องก้าวข้ามประชานิยมระยะสั้น สู่การปฏิรูปเชิงโครงสร้างอย่างจริงจัง เพื่อเปลี่ยน “วิกฤตสิ่งแวดล้อม” ให้เป็น “โอกาสทอง” ของเกษตรกรไทย และรักษาความสามารถแข่งขันของประเทศในตลาดยั่งยืนโลก.