เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2569 ดร.สุวิทย์ เมษินทรีย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า  8 กุมภาพันธ์นี้: อย่าให้ “โลภ โกรธ หลง” เลือกแทนคุณ

เรากำลังเดินเข้าคูหา ไม่ใช่แค่ท่ามกลางการแข่งขันทางการเมือง แต่ท่ามกลางสงครามแย่งชิงสติของประชาชน อย่างที่สุทธิชัย หยุ่น ได้สะท้อน—หลายคนไม่ได้เลือกเพราะ “รัก” นักการเมือง แต่เลือกเพราะ “ทนไม่ไหว” กับความอยุติธรรม และการเมืองที่ไร้สัจจะ ความรู้สึกนี้เข้าใจได้ แต่คำถามสำคัญคือ—ความโกรธของคุณยังเป็นของคุณอยู่ หรือกำลังถูกใครบางคนใช้เป็นเครื่องมือ

3 กับดักที่อาจเลือกแทนคุณ
1) โลภ: ความหวังที่ถูกเร่งให้เชื่อ
เรามัวเถียงว่าใคร “แจกมากกว่า” แต่ไม่ค่อยถามว่าเงินมาจากไหน และระบบรัฐจะพังหรือไม่ในอีกไม่กี่ปี 
อย่าเลือกเพราะอยากได้ทันที แต่เลือกเพราะยืนได้ระยะยาว
2) โกรธ: อารมณ์ที่มาในรูปคลิป 15 วินาที
คลิปตัดต่อ โพสต์เร้าอารมณ์ไม่ได้ทำให้เราเข้าใจประเทศมากขึ้น แต่ทำให้เราเลือกข้างเร็วขึ้น
เมื่อโกรธ เราจะไม่ถามว่าใครเก่ง แต่ถามว่าใครเป็นพวกเรา
3) หลง: ภาพลักษณ์ที่กลบความสามารถ

คำพูดเท่ ภาพสวย Content ดี ไม่ใช่ใบรับรองการบริหารประเทศ 
รัฐต้องใช้ระบบ ไม่ใช่แค่ความนิยม

ก่อนหย่อนบัตร ลองถามตัวเองสั้น ๆ
ใครเข้าใจพลวัตโลกใหม่จริง ไม่ใช่แค่พูดตามกระแส
 ใครกล้าพูดความจริง สิ่งที่ถูกต้อง แม้มันไม่ถูกใจ
 ใครสร้างกลไกรัฐให้แข็งแรง ไม่ใช่แค่ชนะเลือกตั้ง
 ใครยึดหลักมั่นหลักการ อุดมการณ์ และนำเสนอนโยบายที่สมเหตุสมผล

ถ้าเราเลือกด้วยความโลภ เราได้ลาภชั่วคราว แต่เสียเสถียรภาพถาวร
ถ้าเราเลือกด้วยความโกรธ เราอาจชนะอีกฝ่าย แต่ประเทศไทยแพ้
ถ้าเราเลือกด้วยความหลง เราได้เปลือกสวย แต่ไส้ในผุพัง
ต่อให้ใครชนะ ถ้าประชาชนไร้สติ ประเทศก็พ่ายแพ้อยู่ดี