การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ปี พ.ศ. 2569 นับเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของการเมืองไทย ท่ามกลางบริบทสังคมผู้สูงอายุ ภาวะเศรษฐกิจโลกผันผวน และวิกฤตการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อภาคเกษตรกรรมและเศรษฐกิจฐานราก โดยเฉพาะในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ยังคงเป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์ในการจัดตั้งรัฐบาล

ในจังหวัดสกลนคร เขตเลือกตั้งที่ 2 ซึ่งครอบคลุมพื้นที่อำเภอเต่างอย กำลังถูกจับตามองในฐานะ “พื้นที่เศรษฐกิจใหม่” จากการเติบโตของการท่องเที่ยวเชิงศรัทธา หรือที่รู้จักกันในชื่อ “เศรษฐกิจมูเตลู” พรรคโอกาสใหม่จึงหยิบยกพื้นที่นี้เป็นกรณีศึกษาสำคัญในการประยุกต์นโยบายระดับชาติเข้ากับบริบทท้องถิ่น ผ่านผู้สมัครอย่าง ดร.นิยม เวชกามา หรือ “ดร.มหานิยม” ผู้สมัคร ส.ส. เขต 2 เบอร์ 6 อดีต ส.ส. ที่ย้ายจากพรรคเพื่อไทยมาสังกัดพรรคโอกาสใหม่

พรรคโอกาสใหม่ ภายใต้การนำของนายจตุพร บุรุษพัฒน์ วางตำแหน่งตนเองเป็นพรรคทางเลือกใหม่ ชูนโยบายหลัก “Green No Grey” หรือเศรษฐกิจสีเขียวที่โปร่งใส ปราศจากธุรกิจสีเทา โดยมุ่งเน้นการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม หนี้สิน และความเหลื่อมล้ำเชิงโครงสร้าง เมื่อนำมาประยุกต์ใช้ในพื้นที่เต่างอย นโยบายดังกล่าวถูกแปลความผ่านทุนทางวัฒนธรรมและศรัทธาท้องถิ่นอย่างเป็นรูปธรรม

การวิเคราะห์เชิงยุทธศาสตร์ชี้ว่า นโยบายสิ่งแวดล้อมของพรรคสามารถต่อยอดเป็นการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรม เช่น การผลักดันให้วัดและสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ติดตั้งพลังงานแสงอาทิตย์ การส่งเสริมเกษตรอินทรีย์รอบพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูผายล และการจัดการพื้นที่ตามแนวคิด “คนอยู่กับป่า” เพื่อสร้างรายได้ควบคู่การอนุรักษ์

ขณะเดียวกัน นโยบายเศรษฐกิจอย่างการแช่แข็งหนี้ 3 ปี และการแก้ปัญหาที่ดินทำกิน ถูกมองว่าจะช่วยปลดล็อกศักยภาพเกษตรกรในเต่างอย ให้สามารถต่อยอดสู่อาชีพเสริม เช่น โฮมสเตย์ OTOP ผ้าย้อมคราม และธุรกิจบริการนักท่องเที่ยวศรัทธา ส่วนสวัสดิการสังคม โดยเฉพาะการดูแลผู้สูงอายุและการเข้าถึงบริการสาธารณสุข ก็สอดคล้องกับโครงสร้างประชากรในพื้นที่อย่างมีนัยสำคัญ

จุดเด่นสำคัญอยู่ที่ตัวผู้สมัคร ดร.นิยม เวชกามา ซึ่งมีภาพลักษณ์ “ผู้พิทักษ์พระพุทธศาสนา” และมีเครือข่ายวัดและผู้นำชุมชนเป็นฐานสนับสนุนหลัก ทำให้ยุทธศาสตร์หาเสียงของเขาใช้แนวคิด “ศรัทธานำการเมือง” เชื่อมโยงนโยบายสมัยใหม่เข้ากับภาษาและพิธีกรรมทางศาสนาที่ชาวบ้านคุ้นเคย

กรณีศึกษาที่ถูกหยิบยกคือการลงพื้นที่วัดอ่างคำรัตนะโชติ อำเภอเต่างอย เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2569 ซึ่งไม่ใช่เพียงการหาเสียงทั่วไป แต่เป็นการสื่อสารเชิงสัญลักษณ์ ทั้งการเลือกพื้นที่ที่มีศักยภาพเป็นแลนด์มาร์คใหม่ พิธีกรรมเสริมขวัญกำลังใจ และการใช้เรื่องเล่าทางศรัทธาเพื่อสร้างความมั่นใจในหมู่ผู้สนับสนุน

นักวิชาการด้านการเมืองประเมินว่า แนวคิด “เต่างอยโมเดล” หรือการพัฒนา “ระเบียงเศรษฐกิจศรัทธาสีเขียว” เป็นตัวอย่างของการเมืองแบบผสมผสาน ที่นำเอานโยบายมหภาคด้านเศรษฐกิจสีเขียว มาหลอมรวมกับวัฒนธรรมความเชื่อท้องถิ่นอย่างแยบยล หากสามารถผลักดันได้จริง ไม่เพียงเพิ่มโอกาสคว้าเก้าอี้ ส.ส. ในเขตเลือกตั้งที่ 2 เท่านั้น แต่ยังอาจยกระดับอำเภอเต่างอยให้เป็นต้นแบบการท่องเที่ยวเชิงศรัทธาที่ยั่งยืนของจังหวัดสกลนคร และของประเทศในระยะยาวอีกด้วย