เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2569  ดร.อรรถวิชช์ สุวรรณภักดี สส.บัญชีรายชื่อ พรรครวมไทยสร้างชาติ เสนอให้รัฐบาลเร่งทบทวนโครงสร้างราคาน้ำมันของประเทศ ก่อนเตรียมประชุมพิจารณาปรับลดภาษีสรรพสามิตน้ำมันในวันพรุ่งนี้ (27 ต.ค.) โดยระบุว่า การใช้เงินกองทุนน้ำมันหรือเงินภาษีมาอุดหนุนราคาน้ำมัน แม้จะช่วยบรรเทาภาระประชาชนได้ แต่ไม่สามารถแก้ปัญหาได้อย่างยั่งยืน หากยังปล่อยให้โรงกลั่นขายน้ำมันโดยอ้างอิงราคาน้ำมันสำเร็จรูปจากตลาดสิงคโปร์ แทนการพิจารณาต้นทุนที่แท้จริง

ดร.อรรถวิชช์ เปรียบเทียบสถานการณ์ราคาน้ำมันระหว่างสงครามรัสเซีย–ยูเครนในปี 2565 กับสงครามอิหร่าน–สหรัฐฯ ในปี 2569 โดยระบุว่า ในปี 2565 ราคาน้ำมันดิบดูไบอยู่ที่ 94 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรล ขณะที่ราคาดีเซลสำเร็จรูปในตลาดสิงคโปร์ (MOPS) อยู่ที่ 126 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรล มีส่วนต่าง 32 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ ณ วันที่ 21 ตุลาคม 2569 ราคาน้ำมันดิบดูไบอยู่ที่ 108 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรล ขณะที่ราคาดีเซลสิงคโปร์พุ่งสูงถึง 170 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรล มีส่วนต่างประมาณ 63 ดอลลาร์สหรัฐ หรือเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว สะท้อนให้เห็นถึงส่วนต่างราคาที่โรงกลั่นได้รับประโยชน์เพิ่มขึ้นอย่างมากจากระบบการอ้างอิงราคาสิงคโปร์

ดร.อรรถวิชช์ ระบุว่า ประเทศไทยมีกำลังการกลั่นน้ำมันดิบประมาณวันละ 1 ล้านบาร์เรล ใกล้เคียงกับสิงคโปร์ แต่มีโครงสร้างตลาดแตกต่างกัน เนื่องจากสิงคโปร์เป็นประเทศขนาดเล็กที่เน้นการกลั่นน้ำมันเพื่อส่งออก จึงมีกลไกราคาที่มุ่งสร้างรายได้จากตลาดต่างประเทศ เช่นเดียวกับมาเลเซียที่เป็นประเทศผู้ส่งออกน้ำมัน แต่มีมาตรการช่วยเหลือประชาชนภายในประเทศผ่านโครงการ BUDI โดยประชาชนที่ใช้บัตรประจำตัวประชาชนเติมน้ำมันดีเซลจะได้รับสิทธิซื้อในราคาประมาณลิตรละ 16 บาท ภายใต้โควตา 300 ลิตรต่อเดือน ขณะที่ประเทศไทยมีการจำหน่ายและบริโภคน้ำมันภายในประเทศเป็นสัดส่วนสำคัญ จึงควรมีโครงสร้างราคาที่สอดคล้องกับบริบทของประเทศไม่จำเป็นต้องยึดแนวทางเดียวกับสิงคโปร์

ทั้งนี้ ดร.อรรถวิชช์ ยังเสนอให้กระทรวงพาณิชย์ใช้กลไกตามพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) ว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ พ.ศ. 2542 เพื่อกำหนดเพดานราคาน้ำมันเบนซินและดีเซล ซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิงถูกประกาศเป็นสินค้าควบคุมมาเป็นเวลานาน แต่ยังไม่มีการกำหนดอัตราเพดานราคา เนื่องจากมติครม.ปี 2534 ที่กำหนดแนวทางเปิดเสรีราคาน้ำมัน 

อย่างไรก็ตาม การกำหนดเพดานราคาไม่ได้หมายถึงการยกเลิกระบบตลาดเสรี แต่เป็นการใช้กลไกกำกับดูแลราคาสินค้าเช่นเดียวกับสินค้าอุปโภคบริโภคประเภทอื่น เพื่อสร้างความเป็นธรรมให้แก่ผู้บริโภค

“การใช้เงินกองทุนน้ำมันฯ หรือเงินภาษีมาอุ้มราคาน้ำมัน ใช้เท่าไรก็ไม่พอ หากยังปล่อยให้โรงกลั่นทำกำไรจากการขายน้ำมันในราคาที่อ้างอิงสิงคโปร์ ถึงเวลาแล้วที่รัฐบาลต้องแก้ปัญหาโครงสร้างราคาน้ำมันอย่างจริงจัง ไม่ใช่พึ่งพาเพียงการลดภาษีหรือใช้เงินกองทุนมาอุดหนุนราคาต่อไป” ดร.อรรถวิชช์ กล่าว