​เป็นเรื่องที่น่าตื่นตะลึงและน่าอดสูใจไม่น้อย เมื่อทราบความจริงว่า "เบี้ยเลี้ยงเก็บตัวนักกีฬาทีมชาติไทย" ที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน คือตัวเลขที่ถูกแช่แข็งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 หรือกว่า 34 ปีมาแล้ว ในวันที่ก๋วยเตี๋ยวชามละ 10-15 บาท จนวันนี้พุ่งไป 50-60 บาท แต่ค่าตอบแทนของคนที่แบกธงชาติไว้บนหน้าอกกลับยังย่ำอยู่กับที่
​
ความจริงที่เจ็บปวด: 9,000 บาทต่อเดือน

​โครงสร้างเบี้ยเลี้ยง 900 บาทต่อวันในปัจจุบัน ถูกซอยย่อยเป็น: ​300 บาท: ค่าอาหาร ​300 บาท: ค่าที่พัก ​300 บาท: เบี้ยเลี้ยงสุทธิที่นักกีฬาได้รับจริง
​
เมื่อคำนวณรายเดือน นักกีฬาจะได้รับเงินติดกระเป๋าเพียง 9,000 บาทต่อเดือน ซึ่งตัวเลขนี้ ต่ำกว่าค่าแรงขั้นต่ำของแรงงานทั่วไป เสียอีก ทั้งที่พวกเขาต้องอุทิศเวลาทั้งชีวิต ฝึกซ้อมอย่างหนักวันละ 6-8 ชั่วโมง เสี่ยงต่ออาการบาดเจ็บ และขาดโอกาสในการประกอบอาชีพอื่นในช่วงวัยเจริญพันธุ์
​
แนวคิด "จุ้ย คิวทอง" นายวีระพงษ์​ บริสุทธิ์​สุข​กมล​ บรรณาธิการ​ข่าว​กีฬา​บ้านเมือง​ออนไลน์​ : เสียงสะท้อนที่ไร้คนฟังมา 20 ปี
​
จุ้ย  คิวทอง เป็นนามปากกาที่คลุกคลีกับวงการกีฬาไทยมากล่าว​ 37 ปี ได้เรียกร้องเรื่องนี้มาตลอด 20 ปี ผ่านรัฐมนตรีกีฬามาแล้ว 8 ท่าน และผู้ว่าการ กกท. อีก 6 ท่าน แต่กำแพงระบบราชการกลับหนาเกินกว่าจะทุบทำลาย การเยียวยาด้วยตัวเลขเดิมๆ คือการ "ฆ่า" แรงบันดาลใจของนักกีฬารุ่นใหม่โดยไม่รู้ตัว

​สูตรสำเร็จการปฏิรูป: เงินเดือนพื้นฐาน + สวัสดิการ ​ถึงเวลาที่รัฐบาลและกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาต้องกล้า "ผ่าตัด" โครงสร้างนี้ตามแนวคิดของ​ผมเพื่อสร้างความมั่นคงและยกระดับจิตใจนักกีฬา ดังนี้:

​1. ระดับซีเกมส์ (พื้นฐานความมั่นคง): ​เงินเดือน: 20,000 บาท ​บวกเพิ่ม: ค่าอาหาร 300 บาท และค่าที่พัก 300 บาท/วัน (แยกต่างหาก)
​
2. ระดับเอเชียนเกมส์ / เอเชียนอินดอร์เกมส์ (ระดับหัวกะทิ): เงินเดือน: 25,000 - 30,000 บาท ​บวกเพิ่ม: ค่าอาหาร 300 บาท และค่าที่พัก 300 บาท/วัน (แยกต่างหาก)
​
3. ระดับโอลิมปิกเกมส์ (เกียรติยศสูงสุด):​เงินเดือน: 50,000 บาท ​บวกเพิ่ม: ค่าอาหาร 300 บาท และค่าที่พัก 300 บาท/วัน (แยกต่างหาก)
​
"โอลิมปิกคือเป้าหมายสูงสุดที่ทำได้ยากยิ่ง การให้ค่าตอบแทนที่สูงไม่ใช่แค่เรื่องเงิน แต่คือการสร้างแรงบันดาลใจและการยอมรับในความเป็น 'มืออาชีพ' อย่างแท้จริง"

​บทพิสูจน์ "วิสัยทัศน์" รัฐมนตรีกีฬา ​หากรัฐบาลชุดนี้ โดยเฉพาะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา สามารถผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนี้ได้ จะถือเป็น "ประวัติศาสตร์หน้าใหม่" ของวงการกีฬาไทย เป็นการพิสูจน์ว่ารัฐบาลไม่ได้แค่มองนักกีฬาเป็น "เครื่องมือหาเหรียญทอง" แต่เป็น "ทรัพยากรมนุษย์" ที่มีคุณค่า
​
การอ้างว่าไม่มีงบประมาณอาจฟังไม่ขึ้น เมื่อเทียบกับงบประมาณที่สูญเสียไปกับการจัดการแข่งขันที่ไร้มาตรฐาน หรือโปรเจกต์อื่นๆ ที่ไม่สร้างผลลัพธ์ยั่งยืน หากอยากเห็นธงชาติไทยโบกสะบัดในระดับโลก รัฐต้องดูแล "คนหลังธง" ให้กินอิ่ม นอนหลับ และมีศักดิ์ศรีเสียก่อน

​ถึงเวลาเลิกใช้เรตปี 2534 มาเลี้ยงนักกีฬาปี 2569 ได้แล้วครับ!

นายวีระ​พงษ์​ บริสุทธิ์​สุข​กมล​ (จุ้ย​ คิวทอง) บรรณาธิการ​ข่าว​กีฬา​บ้านเมือง​ออนไลน์​ (ผู้เขียน)