"ดร.ปิง"ผูู้สมัคร ส.ก.เขตสัมพันธวงศ์ลุยหาเสียงวันหยุด หูอื้อรับฟังปัญหาเพียบ ยามค่ำคืนพบเวเนซุเอลาเมืองไทย คนตจว.ไร้ที่พักนอนยาวเยียดตามฟุตบาท จากหัวลำโพงยาวข้ามคลองมายังเขตสัมพันธวงศ์

วันอังคารที่ 3 พฤษภาคม 2565  ดร.ณพลเดช มณีลังกา หรือ ดร.ปิง ผู้สมัคร ส.ก.เขตสัมพันธวงศ์ เปิดเผยว่า เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2565  วันหยุดชดเชยเนื่องในวันแรงงาน  ได้เริ่มออกหาเสียงแต่เช้าเริ่มงานตั้งแต่ 08.00 น. เดินไปตามบ้านเริ่มตั้งแต่วัดปทุมคงคา ยาวไปถึงตลาดน้อย ท่ามกลางสายฝนที่ตกพรำๆ แต่เช้า พบพี่น้องประชาชน พ่อค้าแม่ค้า เจ้าของร้านบางร้านยังคงเปิดร้านอยู่  ได้รับการร้องเรียนอีกแล้ว  แม้ยังไม่ได้รับตำแหน่ง ส.ก. การร้องเรียนแต่ Block ต่อ Block ของตึก มีการร้องเรียนอย่างต่อเนื่อง วันนี้อาอี้คนหนึ่งมาร้องเรียนเรื่อง การเทถนนที่ราดพื้นสูงขึ้นมาเรื่อยๆ อย่างไม่จำเป็น ทำให้สูงกว่าช่องของท่อระบายน้ำเวลารถผ่านก็ต้องตกหลุมนี้ และการราดถนนซึ่งเป็นยางมะตอย (ในซอย) ก็ไม่ได้ลาดยางให้เป็นระนาบให้น้ำไหลลงสู่ที่ต่ำ น้ำแทนที่จะไหลลาดเอียงตามความชันของพื้นโลก ก็ขังเป็นแอ่ง จึงมานั่งคิดถึง ผอ.เขต งานต้องเยอะมากแน่ๆ 

"ปัญหาไม่เว้นแต่ละวัน โดยเฉพาะปัญหาในช่วงที่ประชาชนต้องรับพิษเศรษฐกิจ การเงินยิ่งฝืดเคือง... แล้วทางหน่วยงานราชการเขาจะทำงานไหวไหมนี่ แล้วในส่วนของภาครัฐในฝ่ายบริหารเขามัวทำอะไรกันอยู่ ซึ่งหลายพรรคการเมืองที่ได้อำนาจที่ต่อยอดจากการรัฐประหารในครั้งที่ผ่านมา ประชาชนเขาอยู่กันอย่างย่ำแย่เขาจะรู้บ้างไหม มีคุณป้าอยู่ท่านหนึ่งร้องเรียนแปลกว่า คุณป้าเล่าว่า คุณป้าผลิตอะไหล่เครื่องเดินเรือ ขณะนี้รับอุปสรรคอย่างมาก ด้วยเพราะรัฐบาลในช่วงที่ผ่านมา สั่งงดออกเรือหาปลา (เหตุแรงงานเถื่อน)  ทำให้เรือประมงจำนวนมากได้เลิกกิจการไป ทำให้เพิ่งรู้ว่า จากปัญหาการส่งออกอาหารทะเลของไทย นอกจากจะกระทบกับการประมง แถมปัญหายังต่อเป็นลูกโซ่ถึงแถวตลาดน้อย ที่เป็นศูนย์อะไหล่เครื่องกลเรือได้ขนาดนั้นเลยหรือ คุณป้าเล่าว่าตอนนี้ต้องขายเศษเหล็กเพื่อเลี้ยงลูกน้อง ขาดทุนทุกเดือน ตอนนี้ก็ต้องประคองไปก่อน คิดในใจ “จะคุ้มไหม…ถ้าได้เป็น ส.ก….?” ปัญหาในเขตเยอะมาก ปัญหาต่างๆ โดยเฉพาะเรื่องปากท้องเยอะมากจริงๆ แล้วคนที่เป็นผู้ว่า กทม. ที่จะมารับงานต่อจากนี้... เขาจะเหนื่อยขนาดไหน...คิดแล้วเฮ้อ... แต่ด้วยตั้งใจมาจะมารับใช้ประชาชนก็ต้องลุยกัน!!!" 

มาถึงยามค่ำหลังจากแยกกับทีมงานผู้ช่วยผู้หาเสียง ได้เข้าไป เข้า Class ที่จุฬาฯ สักพัก หลักเลิกจาก Class ได้โทรคุยกับ อดีต ส.ก.นวรัตน์ อยู่บำรุง  ส.ก. 5 สมัย ส่งไลน์มาถึงเรื่อง “ทางด่วนน้ำ”  ที่เห็นโครงการที่ท่านจะทำเป็นนโยบายเสนอ ช่างเข้าท่า เพราะใช้เลนถนนที่อยู่ตรงกลาง ใช้วิธีขุดลึกลงไปให้มาก นอกจากจะเป็นแก้มลิงชั้นดี แถมยังแก้ปัญหาน้ำท่วม รถติด แถมถนนไม่เสียหาย ซึ่งน่าสนใจมาก 

หลังจากนั้นวกรถเข้าพื้นที่เขตสัมพันธวงศ์ เพื่อมาดูความเป็นอยู่ของพี่น้องประชาชนยามค่ำคืน... โอ้โห... นอนริมถนนยาวตั้งแต่หัวลำโพง... แถมข้ามคลองมาเขตสัมพันธวงศ์ อีกด้วย.... ไม่น่าเชื่อว่าบ้านเราจะมีเหตุการณ์แบบนี้ได้ มีพี่น้องประชาชนเข้าใจว่าเป็นคนต่างจังหวัด เขาไม่มีที่อยู่ แล้วก็มานอนข้างถนน เขาเอากระสอบปูพื้นเพื่อรองนอนเอาผ้าห่มผืนเล็กๆ ห่มกาย นอนเรียงเป็นแถว...ริมถนน สุดฉงน!! นี่เมืองไทย หรือ เวเนซุเอลา กันแน่...  เดินลัดเลาะจากเขตป้อมปราบ ข้ามไปเขตบางรัก วันเข้าเขตสัมพันธวงศ์ ไม่น่าเชื่อว่า... ฟุตบาทของ 3 เขต นี้ไม่เหมือนกันเลย เขตป้อมปราบ เอาพื้นแผ่นปูนธรรมดา เขตบางรักเอาแผ่นปูนอัดอย่างดีผิวสีแดง มีแฉกคล้ายดอกบัวรูป 8 เหลี่ยมนำเอาแท่งปูนมาประกอบกัน...(ฝั่งติดเขตสัมพันธวงศ์ด้านคลองผดุงกรุงเกษม) นึกในใจ...” ตายแล้ว” ใครคิดได้เช่นนี้

เราวางแผ่นปูนเคลือบมันแบบนี้ เวลาเดินจะไม่ลื่นเหรอ... แล้วผู้หญิงที่ใส่ส้นสูง เขาจะเดินอย่างไร เพราะเป็นหลุมลึกลงไประหว่างกลีบ... ยิ่งถ้ามอเตอร์ไซค์เขาวิ่งขึ้นบ้านเขาที่จะผ่านฟุตบาท มันไม่ลื่นล้มหรือ ถ้าเวลาฝนตก... แล้วถ้าออกแบบที่มีเส้นทางเดินคนพิการเราจะวางแทรกระหว่างกลางกันอย่างไร... คนพิการหรือคนแก่ที่ใช้รถเข็น ด้วยพื้นที่ไม่ได้เรียบแบบนี้เขาจะไม่มึนหัวพอดีหรือ.... สำหรับแผนฟุตบาทแบบนี้จะเป็นการเปิดช่องให้ล็อกสเปค (specification) ได้มากขึ้นหรือไม่? เพราะวัสดุแบบนี้คงยากที่จะผลิตได้จากบริษัททั่วๆ ไป

ส่วนต้นทุนในความคิด มั่นใจว่าแพงแน่ๆ แถมยิ่งกว่านั้นการซ่อมแซม สีในแต่ละ Lot ถ้าสั่งมาใหม่ สีบนพื้นฟุตบาทเปลี่ยนแน่ๆ เพราะเฉดไม่เหมือนกัน... เดินข้ามมายังเขตสัมพันธวงศ์ ดูพื้นฟุตบาทบ้าง....ตายแล้ว...!!! หนักกว่าบางรักเสียอีก พื้นเป็นลายโค้ง (ทำไมต้องโค้ง) ปูแทบจะเต็มพื้นที่ฟุตบาทในเขตสัมพันธวงศ์ บางจุดปูบนพื้นถนนสาธารณะเสียอีกด้วย... แล้วที่หนักสำหรับตอนนี้คือ พื้นมันไม่เสมอกันอีก จะซ่อมกันอย่างไรไหว... เราจะต้องใช้จ่ายงบในการซ่อมแซมอีกเท่าใด พยายามหาพื้นฟุตบาทที่คล้ายกับเมืองนอกที่สุดในกรุงเทพฯ ตอนนี้ที่พบเห็นจะเป็นริมคลองผดุงกรุงเกษม ฝั่งป้อมปราบข้างหัวลำโพง... เขาเอาแผ่นปูนเรียบแบบยาวมาปูฟุตบาท ให้เดินได้สะดวก และมีแผนปูนเส้นประ ให้คนตาบอดได้สามารถเดินได้อย่างปลอดภัย จำได้ว่ารูปแบบฟุตบาทแบบนี้เคยเห็นที่ปักกิ่งเมื่อ 25 ปีที่แล้วสมัยที่ยังอยู่ปักกิ่ง!!!