เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2569  ดร.ณพลเดช มณีลังกา นักกฎหมายอิสระ ให้ความเห็นต่อกรณีศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลาง มีคำพิพากษายกฟ้องอดีตพระพรหมเมธี ในคดีเงินทอนวัด ซึ่งเป็นคดีสำคัญที่สังคมติดตามมาอย่างยาวนาน โดยศาลพิจารณาแล้วเห็นว่าไม่มีความผิดตามที่ถูกกล่าวหา และยืนยันหลักการพิจารณาคดีตามพยานหลักฐานอย่างเคร่งครัด

กรณีดังกล่าวมีนัยสำคัญต่อภาพรวมของคดีเงินทอนวัด ซึ่งที่ผ่านมาได้ส่งผลกระทบต่อพระชั้นผู้ใหญ่หลายรูป รวมถึงกรณีของพระพรหมดิลก และพระพรหมสิทธิ ที่ศาลได้มีคำวินิจฉัยในแนวทางสอดคล้องกัน คือยึดหลักพยานหลักฐานเป็นสำคัญ และยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลยตามหลักกฎหมาย.

ในมิติทางกฎหมาย คดีลักษณะนี้เกี่ยวข้องกับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 และมาตรา 157 ซึ่งกำหนดให้ต้องพิสูจน์เจตนาทุจริตอย่างชัดเจน หากปราศจากหลักฐานที่เพียงพอ ศาลย่อมมีหน้าที่ยกฟ้องเพื่อคุ้มครองสิทธิของบุคคลตามหลักนิติธรรม อันเป็นรากฐานสำคัญของกระบวนการยุติธรรมไทย

ดร.ณพลเดช เห็นว่า คำพิพากษานี้ไม่เพียงสะท้อนความยุติธรรมในคดีเฉพาะบุคคล แต่ยังเป็นสัญญาณสำคัญต่อสังคมว่า พระสงฆ์ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบยังคงมีอยู่จำนวนมาก และไม่ควรถูกเหมารวมจากกรณีบางส่วนที่เกิดขึ้นในอดีต

พร้อมกันนี้ เสนอให้สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติออกมาชี้แจงข้อเท็จจริงอย่างเป็นทางการต่อสังคม เพื่อสร้างความเข้าใจที่ถูกต้อง และฟื้นฟูความเชื่อมั่นของพุทธศาสนิกชน ตลอดจนพิจารณามาตรการเยียวยาทางจิตใจแก่พระสงฆ์ที่ได้รับผลกระทบจากกระบวนการกล่าวหา ซึ่งบางกรณีต้องเผชิญกับความเสียหายด้านชื่อเสียงมาเป็นระยะเวลานาน

นอกจากนี้ เห็นควรให้มีการจัดพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนาในระดับใหญ่ เพื่อเป็นการสรรเสริญและยกย่องพระสงฆ์ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ อันจะช่วยฟื้นฟูศรัทธาของประชาชน และสร้างขวัญกำลังใจให้แก่คณะสงฆ์ทั่วประเทศ โดยควรดำเนินการอย่างเป็นทางการและมีส่วนร่วมจากทั้งภาครัฐและภาคประชาชน

ดร.ณพลเดช เน้นย้ำว่า ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสร้างความเสียหาย ไม่ว่าจะเป็นการกล่าวหาโดยปราศจากข้อเท็จจริง การบิดเบือนข้อมูล หรือการดำเนินการโดยไม่รอบคอบ ควรต้องมีความรับผิดชอบตามกฎหมาย เพื่อให้เกิดมาตรฐานความเป็นธรรมในสังคม และป้องกันไม่ให้เกิดกรณีลักษณะนี้ซ้ำอีกในอนาคต

ในตอนท้าย ดร.ณพลเดช ระบุว่า คำพิพากษาครั้งนี้เป็นบทพิสูจน์ถึงความเข้มแข็งของหลักนิติธรรม และควรได้รับการเคารพจากทุกภาคส่วน พร้อมทั้งขอชื่นชมศาลที่พิจารณาคดีด้วยความรอบคอบ เที่ยงธรรม และยึดมั่นในหลักกฎหมายอย่างเคร่งครัด ซึ่งถือเป็นเสาหลักสำคัญของประเทศ