เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2569  ดร.อรรถวิชช์ สุวรรณภักดี สส.พรรครวมไทยสร้างชาติ ตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับโครงการ TH-AI Passport วงเงิน 1,600 ล้านบาท ที่มีเป้าหมายให้ประชาชน 5 ล้านคนเข้าถึงเครื่องมือ AI หลังกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (ดีอี) เปิดรับฟังความคิดเห็นของประชาชนตามแนวทางที่นายไชยชนก ชิดชอบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดีอีเสนอ และได้ข้อสรุปเบื้องต้นว่า ภาครัฐควรจ่ายเงินให้บริษัทผู้ชนะประมูลตามการใช้งานจริงของประชาชน (Pay Per Active User)
 
ดร.อรรถวิชช์ กล่าวว่า แนวทางดังกล่าวถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของโครงการปัจจุบันที่ยังไม่ได้มีการเบิกจ่ายเงินหลวงและสัญญาเดิมเป็นการจ่ายเงินแบบเช่าเหมารายปี ซึ่งหากประชาชนจะเลิกใช้งานกลางคัน รัฐก็ยังต้องจ่ายเงินเต็มจำนวนตามสัญญา แต่หากปรับเป็นการคิดค่าใช้จ่ายรายเดือนตามการใช้งานจริง แบบนี้ตรงไปตรงมากว่า “เดือนใดไม่มีการใช้งานรัฐก็ไม่ต้องจ่ายเงินให้บริษัท” โดยมองว่าหากบริษัทมั่นใจในคุณภาพของโครงการ ก็ควรปรับเงื่อนไขในสัญญาเพื่อให้ประชาชนได้รับประโยชน์สูงสุด
 
ดร.อรรถวิชช์ ยังเสนอว่า รัฐควรออกแบบการใช้งานให้เกิดความคุ้มค่าสูงสุด โดยเชื่อมกับกระทรวง อว. โดยให้มหาวิทยาลัยของรัฐเปิดให้นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ประมาณ 200,000 คน เข้าอบรมและเรียนรู้การใช้ AI หากนักศึกษาทดลองใช้งานทั้ง 31 โมเดลจาก 14 บริษัทชั้นนำของโลกที่ถูกรวบรวมไว้ในโครงการ AI passport เพียงแค่ 4 เดือนหรือ 1 เทอม  โดยมูลค่าการใช้งานจริงตามราคาตลาดจะสูงราว 2,000 บาทต่อเดือน ถ้านักศึกษาเรียนลึก ใช้จริงแค่ 2แสนคน ก็ 400 ล้านต่อเดือน เรียนแค่ 4 เดือนก็ 1600 ล้านตามเป้าโครงการแล้ว ซึ่งตามสัญญาแล้ว รัฐจ่ายค่าเช่ารายเดือนให้บริษัทเพียง 27 บาทต่อคนเท่านั้น ไม่ใช่ 2000 บาทตามมูลค่าจริง ถ้ารัฐเอามาใช้งานแบบนี้ ถือว่าคุ้ม! 
 
ทั้งนี้ ดร.อรรถวิชช์ กล่าวว่า โครงการนี้เกิดความคุ้มค่าสูงสุด ไม่ใช่เพราะจำนวนคนใช้ แต่เพราะความลึกของคนใช้   ยิ่งใช้ลึก เป็นงานวิจัย คลิปเคลื่อนไหว ยิ่งคุ้มค่า ดังนั้นภาคการศึกษา และภาคแรงงานที่ใช้เพิ่มศักยภาพของมนุษย์ จึงน่าใช้โครงการนี้ที่สุด โดยการเชื่อมงานข้ามกระทรวงจะมีผลมาก ต่อความสำเร็จของโครงการนี้ พร้อมย้ำว่า “หากระบบมีคุณภาพจริง ย่อมมีผู้สนใจใช้งานมาก บริษัทไม่จำเป็นต้องให้เช่าเหมารายปี แต่ควรคิดค่าบริการตามที่ประชาชนใช้จริงรายเดือนก็พอ หวังว่าบริษัทที่ประมูลโครงการได้ไปจะกล้าปรับสัญญาตามที่ฝ่ายรัฐขอไป…ใจถึงหน่อย“