วันที่ 12 ก.พ. 65 สนธยา พาเข้าวัด ฟังธรรม ไปที่วัดกลางรุ่งอรุณ ตั้งอยู่หมู่บ้านหนองโนสวนโคก ต.โพนทอง อ.เสนางคนิคม จ.อำนาจเจริญ พระอธิการสมครอง เสเมโธ เป็นเจ้าอาวาสวัดกลางรุ่งอรุณ มีพระสงฆ์ จำนวน 4 รูป สามเณร 2 รูป แม่ชีไม่มี มรรคนายก 1 คน สังกัด มหานิกาย บนเนื้อที่ 2 ไร่เศษ เป็นที่ตั้งกุฎิสงฆ์ สามเณร ศาลาการเปรียญ เป็นต้น 

 

ก่อนเข้าวัดกลางรุ่งอรุณ จะพบเห็นท้าวเวชสุรรณ(ยักษ์)ยืนอยู่อย่างโดดเด่น เพื่อให้พุทธศาสนาได้ขอพรบนบานศาลกล่าวขอโชคลาภต่างๆ และสมหวังทุกราย  

 

สำหรับ พระพุทธรูปนามว่า หลวงพ่อสมปรารถนา เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 15 เมตร สูง 20 เมตร ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี 2556 เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวทางใจของพุทธศาสนิกชนและเป็นศูนย์รวมความสามัคคีของคนในชุมชนและยังเป็นสถานที่ประกอบพิธีในวันสำคัญทางศาสนาเป็นประจำทุกปีอีกด้วย 

 

 

พระอธิการสมครอง เสเมโธ อายุ 53 ปี เจ้าอาวาสวัดกลางรุ่งอรุณ เทศนาตอนหนึ่งว่า พุทธศานิกชน ญาติโยม ที่เดินทางเข้าวัด ส่วนใหญ่จะมีความทุกข์ไม่เหมือนกัน ทุกข์กับสามี ทุกข์กับลูก ทุกข์กับการทำงาน บางคนสามีนอกใจไปติดผู้หญิงอื่นไม่กลับบ้าน ก็เป็นทุกข์ อยากให้สามีกลับมา บางคนเข้าถึงธรรมะ ก็จะนั่งสมาธิ ถือศีล ปฏิบัติธรรม ทำให้จิตใจสบายคลายทุกข์ได้ ส่วนที่เป็นทุกข์เรื่องลูก มีหลายเรื่อง หลายปัญหา ทั้ง ลูกติดยาเสพติด ไม่เรียนหนังสือ เอาแต่เที่ยวเตร่ ดื่มสุรา เกเร ทะเลาะวิวาท ก็เข้ามาใช้ธรรมะเป็นที่พึ่งทางใจ และขอรดน้ำมนต์ อาตมาก็จะชี้แนะในการปฏิบัติ ตามแนวทางพระพุทธศาสนา ให้ยึดหลักถือศีล 5 ข้อเป็นสำคัญ  

 

ซึ่งมนุษย์ไม่ว่าศาสนาไหน มีกรรมติดตัวมาทุกคน มีมากน้อยไม่เท่ากัน กรรม หมายถึง การกระทำทางกาย วาจา และใจ ที่ประกอบด้วยเจตนา(ความจงใจ) การกระทำทุกอย่างเกิดจากเจตนา ซึ่งกรรมที่ทำลงไป ย่อมจะส่งผลอย่างใดอย่างหนึ่งเสมอ ผลของกรรมนั้นเรียกว่า วิบาก และเรียกรวมกันว่า วิบากกรรม แปลว่า ผลของกรรม และส่วนใหญ่มักเข้าใจว่า เรื่องของกรรม คือ เรื่องของการทำชั่ว หรือความชั่ว ความเลวร้าย อันที่จริง กรรม เป็นคำกลางๆ ไม่ดีไม่ร้าย การจงใจทำชั่ว ก็จัดเป็นกรรมชั่ว กรรมจึงมีความหมายได้ทั้งทางดี ทางชั่ว ทำความดีเรียกว่า สร้างกุศลกรรม ส่วนทำความชั่ว เรียก อศุลกรรม 

 

ผลของกรรม เป็นเรื่องซับซ้อนเกินกว่าคนธรรมดาจะเข้าใจทะลุประโปร่ง พระองค์พระสัมมาสัพพุทธเจ้าตรัสว่า เรื่องที่เข้าใจยากสี่เรื่องที่ปุถุชนไม่ควรนำมาขบคิดให้เปืองสมอง คือ 1.เรื่องพุทธวิสัย คือ เรื่ออัจฉริยภาพของพระพุทธเจ้าหรือความสามารถพิเศษของพระพุทธองค์ 2.เรื่องญาณวิสัย คือ อัจฉริยภาพ หรือ ความสามารถพิเศษของคนที่ฝึกจิตมาเป็นอย่างดี 3.เรื่องกรรมวิบาก คือ การให้ผลทางกฏแห่งกรรม 4. เรื่องโลกจินตา การคิดปัญหาอภิปรัชญา เช่น โลกเกิดขึ้นมาได้อย่างไร ใครเป็นผู้สร้างโลก  

 

 

สี่เรื่องนี้พระพุทธเจ้าตรัสว่า เป็น อจินไตย เป็นเรื่องที่ไม่ควรนำมาขบคิด(แต่ไม่ได้ห้ามคิด) เพราะชวนให้ฟุ้งช่าน ทำให้เสียเวลาเปล่า  ไม่นำไปแก้ปัญหาต่างๆในชีวิต เพราะเป็นที่เหนือสามัญวิสัยพิสูจน์ได้ยาก ใครที่มัวขบคิด หาทางพิสูจน์อยู่ ไม่ทันรู้ความจริงก็อาจจะตายเสียก่อนหรือคงจะเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ ไม่นำไปสู่ความดับทุกข์ได้ 

 

ซึ่งการแก้กรรม ทำเองได้ โดยแก้ที่ใจ จะต้องตัดใจจากความคิด ความเชื่อที่ผิดๆ กลับมาคิดเห็นทำตามทำนองครองธรรม เชื่อในกฎแห่งกรรมว่า ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว หันมายอมรับความถูกต้องเป็น สัมมาทัศนะ  

 

แก้ที่พฤติกรรม หากพบพฤติกรรมที่เป็นบ่อเกิดแห่งความชั่วของตน ต้องค่อยๆลด ละ เลิก คือ ทำให้ลดน้อยลงจนเบาบาง หรือไม่มีเหลืออยู่อีกเลย แม้จะใช้ระยะเวลาบางก็ต้องอดทน เช่น บางคนติดการพนัน  หากไม่พยายามเลิก ในที่สุดพฤติกรรมนี้ จะนำไปสู่ความล่มจม 

 

 

ป้องกันตัดกิเลส โดยหันมาดำเนินชีวิตตามแนวทางสายกลาง หรือ ทำสมาธิภาวนา พัฒนาสติปัญญา ให้รู้เท่าทันแห่งมายากิเลสจนเกิดการรู้แจ้งเห็นจริงแห่งมรรคผลนิพพาน สามารถมีชีวิตอยู่ด้วยปัญญาบริสุทธิ์ ไม่ถูกกระตุ้นจากแรงขับของกิเลสอีกต่อไป 

 

วิธีแก้กรรมที่ถูกต้องตามหลักพุทธศาสนา ก็คือ การละความชั่วด้วยความดี ไม่ได้ละความชั่วด้วยการเข้าพิธี สารภาพ หรือ ไถ่บาป หรือ อาบน้ำชำระบาป พระพุทธองค์ทรงแนะนำว่า หากจะอาบน้ำชำระบาป ก็จงอาบน้ำแห่งความดีงาม ทางกาย วาจาและใจ จะดีกว่า