วันที่ 22 พ.ย. 2568 ผู้สื่อข่าวรายงานว่าสถานการณ์น้ำที่ สถานีวัดน้ำ C.2 อ.เมือง จ.นครสวรรค์ มีปริมาณน้ำไหลผ่านอยู่ที่ 2,495 ลบ.ม./วินาที ที่สถานี C.13 เขื่อนเจ้าพระยา อ.สรรพยา จ.ชัยนาท มีปริมาณน้ำทางด้านเหนือเขื่อนอยู่ที่ 17.06 เมตร/รทก. มีปริมาณน้ำทางด้านท้ายเขื่อนอยู่ที่ 15.87 เมตร/รทก. ต่ำกว่าตลิ่ง 47 ซม. และเขื่อนเจ้าพระยามีอัตราการระบายน้ำผ่านเขื่อนอยู่ที่ 2,470 ลบ.ม./วินาที ระดับน้ำลดจากเมื่อวาน 10 ซม.

ส่วนพื้นที่เหนือเขื่อนเจ้าพระยา ม.6 ต.ศิลาดาน อ.มโนรมย์ จ.ชัยนาท ยังคงเผชิญน้ำท่วม ยาวเกือบ 2-3 เดือน ในบางพื้นที่ เพราะเป็นพื้นที่หน่วงน้ำก่อนระบายลงท้ายเขื่อน ทำให้ท่วมแล้วท่วมอีกซ้ำจนถึง 3-4 รอบ ระดับน้ำสูง 1-3 เมตร แล้วแต่พื้นที่ สวนพืชไร่การเกษตร ทั้งถั่ว ข้าวโพด ส้มโอ กล้วย จมน้ำตาย ยืนต้นตาย หลังน้ำเข้าท่วม ชาวบ้านสูญเงินครัวเรือนละหลักหมื่นเพราะอยู่ในช่วงเก็บเกี่ยวพอดี แต่น้ำมาท่วมเสียก่อน เสียหายรวมๆกว่า 100 ไร่ โดยแต่ละคนต่างก็ดีใจที่ทางรัฐบาลได้เพิ่มงบเยียวยาจากครัวเรือนละ 9000 พันต่อครัวเรือน เป็นเพิ่มเงื่อนไขผู้ที่ถูกน้ำท่วมขัง ตั้งแต่ 31-60 วัน ได้เพิ่ม อีก 5,000 บาท ผู้ที่ถูกน้ำท่วมขัง ตั้งแต่ 61-90 วัน ได้เพิ่ม อีก 5,000 บาท ผู้ที่ถูกน้ำท่วมขัง ตั้งแต่ 91-120 วัน ได้เพิ่ม อีก 5,000 บาท ผู้ที่ถูกน้ำท่วมขังตั้งแต่ 121 วัน ได้เพิ่ม อีก 5,000 บาท

นางนิด โพธิ์แตง อายุ 63 ปี เปิดเผยว่า ตอนน้ำมา ไร่ถั่วๆไร่มะเขือยาวที่ทำไว้ จมหายไปกับน้ำท่วมตั้งแต่รอบแรก ซึ่งกำลังจะเก็บเกี่ยวแล้วแท้ๆ เสียหายไปหลายหมื่นเพราะเก็บได้เรื่อยๆกำไรทั้งนั้น เงินหายไปรวมๆ 3-4 หมื่น แต่ต้องมาเจอน้ำท่วมยืนต้นตาย รัฐจะให้เงินเพิ่มทุกคนก็ดีใจกันหมด ถึงจะไม่พอแต่ก็ต้องเอามาต่อยอดต่อไป

นางสำราญ พู่กันชัย อายุ 60 ปี เผยว่า ตนทำไร่ถั่ว น้ำท่วมแล้ว 3 เดือน ขาดทุน 3-4 หมื่นแน่นอน รัฐบาลให้เงินเพิ่ม ก็ดีใจ ถ้าถามว่าพอไหม ไม่พอแน่นอน เพราะเราก็มีหนี้สินที่ต้องจ่าย แต่ก็ยังดี เอาเงินมาทำทุน มาซ่อมแซมบ้านได้ เพราะ 9 พันที่ให้ก่อนหน้านี้ไม่เพียงพอแน่นอน

นางกรรณิการ์ จันทร์อินทร์ อายุ 54 ปี เผยว่า เจอน้ำท่วมมาร่วม 3 เดือน เงินที่ได้มาไม่พออยู่แล้ว แต่ได้เพิ่มก็ยินดี เพราะพืชผลที่หวาน ที่ปลูกไว้ ได้แต่ละครั้งหลักหมื่น แล้วเก็บเกี่ยวได้ หลายครั้ง ขาดทุนไปย่อยยับ 4-5 หมื่น ได้เยียวยาไร่ละ พันกว่าบาท แต่ภัยธรรมชาติทุกคนที่นี่เป็นพื้นที่เกษตรกรรม ต้องเผชิญและยอมรับร่วมกัน