วันที่ 2 มี.ค.69 ผู้สื่อข่าวรายงาน จ.อุดรธานี เป็นอีกจังหวัดที่มีแรงงานไปทำงานที่ประเทศอิสราเอลถือว่ามากเป็นอันดับ1 ในภาคอีสาน หลังจากเกิดการสู้รับระหว่างอิหร่านกับอิสราเอลและสหรัฐ ปรากฏว่าบรรดาพ่อแม่ต่างเป็นห่วงลูกหลานของตนเองกลัวได้รับอันตราย อย่างเช่นที่บ้านเชียง อ.หนองหาน จ.อุดรธานี  นางภักวิไล มาลาเพลา อายุ 57 ปี คนเป็นแม่ต้องต้องต่อสายวีดีโอคอลไปคุยกับจิตรติน เครือเนตร หรือ “บอย” อายุ 30 ปี ลูกชายคนเดียวที่ไปทำงานในภาคเกษตรที่ประเทศอิสราเอลโดยทันทีด้วยความเป็นห่วงเป็นใยต่อสถานการณ์สงครามขณะนี้

นายบอย บอกแม่ว่า ตอนนี้ผมยังทำงานเก็บอะวาโคโดอยู่ภาคกลางตอนล่างเมืองกะกิลอน ก็สบาบดีแม่ไม่ต้องห่วงผมหรอกครับ อยู่แถวนี้ไม่ค่อยหนักเท่าไหร่ ยังทำงานเหมือนเดิม  นายบอยบอกอีกว่า ส่วนใหญ่ระเบิดจะลงเทลอาวีฟ ส่วนวิธีการหลบระเบิดหากได้ยินเสียงเตือนไซเรนมา ผมก็จะวิ่งเข้าบังเกอร์ แต่ตอนนี้ทำงานอยู่กลางสวน หากระเบิดมาก็คงหลบไม่ทันก็คงนั่งหรือหมอบในหน้างานเลย  โดยนายบอยย้ำว่าแม่ไม่ต้องห่วงนะ ผมสบายดี ขณะที่นางภักวิไล ได้พูดคุยกับลูกก็กลั้นน้ำตาไม่ไหวร้องไห้ออกมา บอกว่าก็คิดถึงลูก เห็นหน้าลูกก็น้ำตาจะไหล เป็นห่วงลูกหลังได้ยินสงครามกินไม่ได้นอนหลับเลย ก็ฝากบอกลูกว่าให้ระวังตัวให้ดี ลูกชายเป็นเสาหลักเพิ่งไปทำงานได้ปีกว่าเท่านั้น

ขณะที่นายพี อายุ 30 ปี ชาวบ้านคำอ้อ บอกว่า ผมทำงานอยู่ซุปเปอร์มาร์เก็ต อยู่ภาคกลางแถวเปตาติกัวติดกับเทลอาวีฟ ตอนนี้ก็เฝ้าระวังเอา หากมีเสียงไซเรนเฝ้าระวังเอาก็ต้องหลบ คิดว่าในห้างฯ จะปลอดภัยมากกว่าอยู่บ้านเพราะโครงสร้างแข็งแรงว่า ตอนนี้ผมก็ยังทำงานอยู่แต่ปฏิบัติตามคำสั่งของทางการเคร่งครัดหากมีเสียงไซเรนก็ต้องรีบเข้าหลุมหลบภัย ส่วนตัวผมไม่กลัวและไม่ชินมากกว่า คงยังไม่กลับบ้านเพราะมาทำงานได้เพียง 2 เดือนเท่านั้นและยังต้องหนี้อีกเยอะ ฝากถึงพ่อแม่ไม่ต้องห่วงครับผมยังปลอดภัยดียังพออยู่ได้

ขณะเดียวกันก็มีคลิปของนายพีพร้อมเพื่อนๆ เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ขณะจะไปทำงานแต่กำลังตักข้าวเข้าปากต้องวิ่งหลบเข้าหลุมหลบภัยจากมีเสียงไซเรน มองไปบนท้องฟ้ามีมิสไซด์อยู่เต็มท้องฟ้า ไม่ประมาทพาเพื่อนวิ่งเข้าที่หลบภัย โดยเจ้าตัวบอกว่า ได้ยินเสียงฮ่ำห้ำๆ อยู่บนท้องฟ้า ตอนนี้ไฟดับ ได้ยินข่าวห้างฯ มีคนตาย 5 คนไม่รู้ว่าเป็นคนไทยด้วยไหม ตอนนี้ก็อยู่ด้วย อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ท้องต้องอิ่มเพราะต้องไปทำงานต่อ