สังคมได้อะไรจากเหตุการณ์โศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ของประเทศ

สังคมได้อะไรจากเหตุการณ์โศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ของประเทศ

 

ดร.วิสูตร ดารากัย

นักวิชาการอิสระ ผู้เชี่ยวชาญตะวันออกกลาง

ก่อนที่จะเขียนต้องขอแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่หนองบัวลำภูครับ

เหตุสะเทือนขวัญที่ทุกคนคิดว่าไม่อาจจะเกิดขึ้นในประเทศไทยเพราะเราได้ยินบ่อยมากเกิดขึ้นที่สหรัฐอเมริกาและประเทศในโซนยุโรปบางประเทศกระนั้นก็ตามสิ่งที่เกิดขึ้นจึงเกินการคาดหมายที่นี้หลายคนพยายามใช่คำว่าถอดบทเรียนจากเหตุการณ์ดังกล่าว

อันที่จริงไม่ต้องถอดบทเรียนอะไรครับเพราะบทเรียนมีมากมายแล้ว เหตุการณ์สังหารหมู่ลักษณะเช่นนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้วหลายครั้งคงไม่ต้องอธิบายความสิ่งที่คนไทยต้องตระหนักคืออะไร เมื่อคนที่กระทำส่วนมากเป็นข้าราชการมาก่อนไม่ว่าจะเป็นอดีตหรือปัจจุบันยังอยู่ในราชการก็มี สิ่งนี้คงไม่มีใครปฏิเสธ

ปัญหาที่ต้องแก้ไขคืออะไรครับ การแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเป็นความถนัดของหน่วยงานรัฐไปเสียแล้ว เพราะทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์ก็พยายามจะแก้ไขตอนนั้น เมื่อเวลาผ่านไปสักระยะคนไทยก็ลืมหน่วยงานที่จะแก้ไข เหตุการณ์ลักษณะนี้ก็หยุดปฏิบัติผมพยายามจะวิเคราะห์ว่าต้นต่อของปัญหาว่าคืออะไรพอสังเขปดังนี้

1. กฏหมายที่เกี่ยวกับยาเสพติดและอาวุธปืนยังมีข้อบกพร่อง

2. การเสพยาเสพติดมาตั้งแต่ก่อนเข้ารับราชการ

3. การมีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง

4. ความเครียดที่เกิดจากการสอบสวนว่าผิดวินัยข้าราชการและโดนไล่ออก

5. พฤติกรรมการเลียนแบบ

กล่าวได้ว่ากฎหมายเกี่ยวกับยาเสพติดซึ่งหากพิจารณาอย่างรอบคอบจะพบว่ายาเสพติดที่จับมาได้แต่ละปีมีจำนวนมากแล้วมันมาจากที่ไหน ใครเป็นคนนำมาขาย ใครเป็นคนผลิต ใครได้ผลประโยชน์

แน่นอนคำถามเหล่านี้มาจากประชาชนที่ทำมาหากินอย่างสุจริตและเมื่อจับผู้ต้องหาได้แล้วสังคมไทยบอกว่าต้องให้อภัยเขาหรือผู้เสพไม่ใช่ผู้ขาย อันนี้จริงไม่ เพราะคนที่เสพยาเสพติดอยู่ไม่นานก็ผันตัวเองมาเป็นผู้ขาย อย่างนี้เรียกว่าอะไรครับ

และสร้างเครือข่ายจนเป็นบุคคลที่มีหน้ามีตาในสังคมแล้วก็มาสร้างคอนเน๊กชั่นระดับสูงขึ้นไปกับเจ้าหน้าที่รัฐโดยเฉพาะบุคคลมีสีซึ่งเป็นกลุ่มคนที่พยายามแสวงหาผลประโยชน์จากธุรกิจสีเทาอยู่แล้ว จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ทุกครั้งพอจับผู้ขายได้ก็จะบอกกับสังคมว่าเป็นผู้เสพเพื่อการลงโทษจะเบาบางลง

ความเป็นจริงในหลายประเทศผู้ที่ขายยาบ้าหรือยาเสพติดเขาจะลงโทษประหารชีวิตสถานเดียว เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างของคนอื่น และเป็นการรักษาชีวิตของคนอีกหลายคนดังกรณีที่เกิดขึ้น แม้ว่ากลุ่มคนที่มองโลกในแง่ดีโดยกล่าวว่าการประหารชีวิตไม่ได้ทำให้อาชญากรรมลดลง และยังมองว่าเป็นสิทธิของฆาตกรที่ต้องได้รับความเป็นธรรมจากสังคม

เอาอะไรมาบอกว่าเขายังมีสิทธิ์ แล้วอะไรคือสิทธิ์ของเขา เขาไม่ควรมาขอร้องเวลาที่ตัวเองจะโดนประหารชีวิต สิ่งนี้เป็นตรรกะวิบัติที่พวกเขาใช้ ขอกล่าวว่าไม่จริง การประหารชีวิตฆาตกรเป็นสิ่งจำเป็นและจะช่วยให้สังคมมีชีวิตอย่างสันติสุขเพราะทุกชีวิตกลัวความตาย เมื่อเขาต้องโทษประหารชีวิตจริงโดยไม่ลดเหลือจำคุกตลอดชีวิต แน่นอนเขาต้องตระหนักว่าผลตอบแทนที่ได้รับจากกระทำนั้นมันสาสมและเป็นจริงในเวลาที่จะตามมา และเขาจะต้องพิจาณาถึง ญาติพี่น้องหรือคนใกล้ชิดที่ต้องอยู่ในสังคมนี้ และได้รับการผลักไสจากสังคมเนื่องพฤติกรรมของเขาสิ่งนี้ย่อมจะยับยั้งเขามิให้ฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาและการประหารต้องทำให้ทุกคนเห็นอย่างชัดเจน

กฎหมายเกี่ยวกับอาวุธปืนต้องมีความเข้มข้นมากกว่านี้ และไม่ควรให้ทุกคนครอบครองอาวุธปืนได้อย่างเสรีเกินไป    เพราะทุกวันนี้แม้ว่ามีอาวุธปืนจำนวนมากที่ขอใบอนุญาตถูกต้องตามกฎหมาย แต่ยังมีอาวุธปืนเถื่อนที่เข้ามาตามชายแดนประเทศเพื่อนบ้านและเป็นปืนไทยประดิษฐ์อีกมากมาย ซึ่งปืนเถื่อนพวกนี้หากเจ้าหน้าตำรวจเข้มงวดในการปราบปรามและเอาจริงเอาจังก็จะลดจำนวนลงพอสมควร

แต่ที่ทำไม่ได้เพราะผู้ใช้กฎหมายรับเงินใต้โต๊ะ หรือบนโต๊ะก็ดีแม้กระทั่งในอากาศ อย่าลืมว่ายังมีกลุ่มคนที่ข้าราชการฝ่ายอื่นๆ ที่ข้าขายอาวุธปืนอย่างลับๆ แน่นอนหน่วยงานที่รับผิดชอบรู้ แต่ทำอะไรไม่ได้เนื่องจากเป็นกลุ่มที่มีอำนาจและตำแหน่งเหนือกกว่าซึ่งเป็นข่าวบ่อยๆเหมือนกัน นั่นเป็นข้อสงสัยที่เป็นจริงมากน้อยแค่ไหน อาจจะเป็นเรื่องที่หลายฝ่ายอาจจะมีข้อสงสัยกันได้ แต่ข้อเท็จจริงต้องพิจารณาให้รอบด้าน ไม่ให้เกิดความเสียหายแก่องค์กรที่เกี่ยวข้อง หรือแม้แต่ไม่ให้กระทบต่อองค์กรในภาพรวมด้วยเช่นกัน

การพกพาอาวุธโดยไม่มีใบอนุญาตหรือไม่มีความจำเป็นต้องและเมื่อจับได้ต้องจ่ายค่าปรับจำนวนมากและเมื่อไม่มีเงินจ่ายต้องเข้าคุกเป็นเวลามากพอสมควรสิ่งเหล่านี้ก็จะช่วยได้เช่นกัน

อนึ่งการเข้ารับราชการของคนๆหนึ่งต้องได้รับการตรวจสอบอย่างเป็นระบบ ไม่ใช่ใครก็ได้เข้าทำงานโดยอาศัยเส้นใหญ่ๆ เข้ามาแล้วก็มาสร้างความเสี่ยมเสียให้กับองค์กร ทว่าตอนเข้ามาพิจารณากันอย่างไรเพราะการรับบุคคลเข้าทำงานในวงราชการควรมีการคัดเลือกอย่างเท่าเทียมกันและเป็นธรรม ตอนเข้ามาก็ไม่พ้นของการใช้เส้นสายเวลาโดนไล่ออกก็เรียกร้องความเป็นธรรม ซึ่งมีกรณีเช่นนี้เกิดขึ้นบ่อยที่ทำให้องค์กรเสียชื่อเสียงมาแล้ว การทำงานที่เครียดเกินไปก็จะทำให้ผู้ที่เครียดแก้ไขปัญหาไม่รอบคอบนำไปสู่การฆาตกรรม ซึ่งหน่วยงานที่รับผิดชอบต้องตรวจสอบต้องดูแลผู้ใต้ยังบังคับบัญชาอย่างเคร่งครัด

อันที่จริงสิ่งประชาชนเรียกร้องเป็นจำนวนมากก็คือการปฏิรูปโครงสร้างของตำรวจ ซึ่งในขณะนี้เวลาผ่านมาหลายปีแล้วก็ยังเหมือนเดิม และถ้ายังเป็นแบบเดิมก็ไม่สามารถที่จะสร้างความสันติสุขให้กับสังคม เพราะองค์กรหลักในการปกป้องดูแลประชาชนคือตำรวจ เมื่อตำรวจบางนาย ซึ่งไม่ว่าจะมีเหตุผลเบื้องลึกหรือสาเหตุจากปัจจัยอย่างไรก็ตาม มีอันต้องกลายเป็นฆาตกรเองแล้วประชาชนจะพึ่งใครจะทำอย่างไร

และหากนายกฯ ไม่กล้าทำก็ต้องให้ผู้ที่มีอำนาจจริงๆเข้าไปแก้ไข ความถูกต้องต้องรีบเร่งนำเอากฎหมายเกี่ยวกับการปฏิรูปองค์กรตำรวจเข้าสภาโดยเร็ว มิฉะนั้นเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นอีก และทุกครั้งก็จะมีคนบอกว่าขอให้เป็นครั้งสุดท้ายพอปีหน้าก็เกิดขึ้นอีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ความจริงการปฏิรูปองค์กรหลักที่ดูแลประชาชนต้องให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการเสนอความคิดเห็นเพื่อเป็นประโยชน์แก่สาธารณชน