เผย ! บทกลอน “หลวงพ่อคูณ” ที่ชาวเน็ตแชร์กันสะพัด “หลวงพ่อคูณ” ไม่ได้เป็นผู้ประพันธ์ โดยผู้ประพันธ์ที่แท้จริง คือ “กฤษดา ปัทมเรขา” น้องชายนักกลอนชื่อดัง “สายพร ปัทมเรขา” คู่ชีวิตของ “เอนก แจ่มขำ” อดีตนายกสมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย และกรรมการสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย

             ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ในช่วงที่ผ่านมา สื่อมวลชนหลายแขนง ตลอดจนสื่อโซเชียลมีเดียต่าง ๆ ได้มีการเผยแพร่ “บทกลอน” ที่ระบุว่า “หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ” เป็นผู้ประพันธ์ โดยต่างก็ระบุว่า เป็นการประพันธ์ของ “หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ” ในช่วงก่อนที่จะมรณภาพ ซึ่งทำให้ชาวเน็ตในโลกออนไลน์ นำไปแชร์ต่อกันอย่างกว้างขวางนั้น

            นายยุทธ โตอดิเทพย์ กรรมการสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย และกรรมการที่ปรึกษาสถาบันกวีนิพนธ์ไทย อดีตนายกสมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย เปิดเผยว่า บทกลอนดังกล่าวที่มีการเผยแพร่อย่างกว้างขวางในขณะนี้นั้น เป็นความเข้าใจผิดของผู้ที่นำเสนอและเผยแพร่ ซึ่งความจริงแล้ว “หลวงพ่อคูณ” ไม่ได้เป็นผู้ประพันธ์ โดยผู้ประพันธ์บทกลอนดังกล่าวคือ ““กฤษดา ปัทมเรขา” น้องชายของนักกลอนชื่อดัง “สายพร ปัทมเรขา” คู่ชีวิตของ “เอนก แจ่มขำ” อดีตนายกสมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย และกรรมการสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย

            “บทกลอนที่ระบุว่า เป็น “หลวงพ่อคูณ” แต่งนั้น ความจริง ผู้แต่งคือ “กฤษดา ปัทมเรขา” น้องชายของนักกลอนชื่อดัง “สายพร ปัทมเรขา” คู่ชีวิตของ “เอนก แจ่มขำ” อดีตนายกสมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย และกรรมการสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย โดยบทกลอนดังกล่าว มีชื่อผลงานว่า “ช่วย” เป็นผลงานที่รวมเล่มอยู่ในหนังสือรวมกลอน “สะกิดคน ด้วยกลกลอน” ของ “กฤษดา ปัทมเรขา” ที่แชร์กันอยู่ในขณะนี้ เป็นความเข้าใจคลาดเคลื่อน”

          ด้าน “สายพร ปัทมเรขา” พี่สาวของ “กฤษดา ปัทมเรขา” เปิดเผยว่า น้องชายของเธอเป็นผู้เขียนผลงานดังกล่าวจริง โดยรวมเล่มอยู่ในหนังสือรวมกลอน “สะกิดคน ด้วยกลกลอน” จริง ซึ่งที่ผ่านมา บทกลอนดังกล่าว ถูกนำไปเผยแพร่อย่างกว้างขวางในสื่อต่าง ๆ โดยระบุว่า “หลวงพ่อคูณ” เป็นผู้ประพันธ์ ด้วยความเข้าใจคลาดเคลื่อน ดังนั้น หากมีการทำให้ข้อเท็จจริงกระจ่างชัดขึ้น ก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่ง

          สำหรับ ผลงานบทกลอนชื่อ “ช่วย” ของ “กฤษดา ปัทมเรขา” รวมเล่มอยู่ในหนังสือรวมกลอน “สะกิดคน ด้วยกลกลอน” และบทกลอนชิ้นนี้ ได้ถูกนำไปเผยแพร่โดยความเข้าใจคลาดเคลื่อนว่า “หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ” เป็นผู้ประพันธ์นั้นบทกลอนฉบับเต็มดังกล่าว มีเนื้อหาดังนี้

๏ กูก็อยู่ ของกู อยู่ดีดี
คนนั้นที คนนี้ที รี่มาหา
มากันจน ล้นวัด เปี่ยมศรัทธา
ราวกับว่า ทั้งจังหวัด มีวัดเดียว

๏ มาให้กู โขกเขก มะเหงกงุ้ม
กูสุดกลุ้ม เปลี่ยนเป็นไม้ ให้หวาดเสียว
มันกลับดัง ขลังกว่า แห่มาเกรียว
กระทั่งเยี่ยว ยังแย่งจอง เป็นของดี

๏ จะพร่ำบอก อย่างไร ไม่รับรู้
ว่าตัวกู มิได้เลิศ ประเสริฐศรี
มันกลับมอง ตัวกู เป็นปูชนีย์
ใช้เป็นที่ ดับร้อน ผ่อนลำเค็ญ

๏ ขยับเขยื้อน เคลื่อนไหว เป็นใบ้หวย
สิบคนรวย ล้านคนจน ไร้คนเห็น
ไอ้สิบคน ก่นเล่า เช้ายันเย็น
กูเลยเป็น เซียนใบ้หวย ด้วยอีกคน

๏ ท่านั่งยอง ของกู ก็หรูเฟื่อง
เป็นพระเครื่อง คณารุ่น วุ่นสับสน
บ้านจัดสรร กอล์ฟคลับ ยังสัปดน
ย่องนิมนต์ กูโปรโมท โฆษณา

๏ บ้างเอากู เลี่ยมทอง ผุดผ่องใส
หวังใจให้ คุ้มครอง ผองปัญหา
แล้วเกิดกู เคราะห์กรรม กระหน่ำพา
ใครจะมา ช่วยดึง มึงคิดดู

๏ ขนาดเก๋ง เยอรมัน คันเป็นล้าน
ชนสะท้าน ท้ายยุบ ก้นบุบบู้
กูตัวจริง เสียงจริง ยังกลิ้งกรู
นอนคุดคู้ รอมึงช่วย ด้วยเหมือนกัน.

//.......................