เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2569 ที่ทำเนียบรัฐบาล ศ.ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ได้พูดคุยกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (มจพ.) และสมาคมอุตสาหกรรมเพื่อการป้องกันประเทศ (สอป.) เพื่อบูรณาการนำเทคโนโลยีอากาศยานไร้คนขับ (โดรน) มาใช้บริหารจัดการน้ำท่วมในพื้นที่ “โครงการเคหะชุมชนร่มเกล้า” (ลาดกระบัง) ซึ่งมีประชากรหนาแน่นถึง 170,000 คน

สถานการณ์ในพื้นที่เคหะร่มเกล้าทวีความรุนแรง โดยเฉพาะบริเวณพื้นที่ "ไข่แดง" กลางชุมชนที่มีระดับน้ำท่วมสูง การเข้าช่วยเหลือด้วยเรือทำได้ยากลำบากเนื่องจากติดสิ่งกีดขวางและแนวรั้วบ้าน ส่งผลให้การลำเลียงเสบียงล่าช้า หน่วยงานจึงปรับแผนด้วยการนำโดรนเข้าสนับสนุนภารกิจ เพื่อบรรเทาทุกข์ผู้ประสบภัยเบื้องต้น 

ต่อมาในเวลา 14.45 น. ของวันเดียวกัน ศ.ดร.ยศชนัน ได้ลงพื้นที่ร่วมกับ นายนิกร โสมกลาง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) นายวิชาญ มีนชัยนันท์ ประธานมูลนิธิกู้ภัย ร่มไท และพล.อ.อ. มานัต วงษ์วาทย์ อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ (ผบ.ทอ.) นายกสมาคมอุตสาหกรรมเพื่อการป้องกันประเทศ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ที่ถนนร่มเกล้า ซอย 24 ซึ่งด้านในคือเคหะร่มเกล้า พื้นที่ที่ประสบภัยหนักที่สุดของกรุงเทพฯ ในขณะนี้ โดยได้นำ “ครัวกลาง” จากกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) ลงพื้นที่ พร้อมประสานงานทีม “อาสาโดรนกู้ภัยน้ำท่วม” ซึ่งเป็นการผนึกกำลังระหว่าง บริษัท ซิสทรอนิกส์ จำกัด และ สอป. นำกำลังเจ้าหน้าที่ 10 นาย เข้าปฏิบัติภารกิจ

สำหรับการลงพื้นที่ช่วยเหลือในครั้งนี้ ได้มีการระดมยุทโธปกรณ์โดรนรวม 6 ลำ ประกอบด้วย โดรนกู้ภัยและสำรวจขนาดเล็กจำนวน 4 ลำ ที่ติดตั้งระบบวิเคราะห์ข้อมูลภาพและเรดาร์ (ISR) เพื่อใช้บินสำรวจและประเมินสถานการณ์ในพื้นที่อย่างฉับไว และ โดรนกู้ภัยและขนส่งขนาดใหญ่อีก 2 ลำ สำหรับลำเลียงอาหารและถุงยังชีพ ซึ่งมีขีดความสามารถในการยกน้ำหนักได้สูงสุดถึง 80 กิโลกรัม พร้อมอุปกรณ์ตาข่ายหิ้วยกและเครื่องปั่นไฟสำหรับสนับสนุนการทำงานให้เป็นไปอย่างต่อเนื่อง

ในด้านการจัดการเสบียง หน่วยงานต่างๆ โดยเฉพาะกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) ได้ตั้งศูนย์ปฏิบัติการและโรงครัวเบื้องต้นที่บริเวณปากซอยรามคำแหง 192 (เขตมีนบุรี) โดยมีฐานปฏิบัติการหลักที่ร่มเกล้า 2 พร้อมทีมรถขับเคลื่อน 4 ล้อเตรียมสแตนด์บาย นอกจากนี้ ยังมีแผนย้ายโรงครัวไปตั้งที่วัดปากบึง ซึ่งห่างจากพื้นที่เป้าหมายเพียง 1.5 กิโลเมตร เพื่อให้ขนส่งอาหารได้รวดเร็วยิ่งขึ้น

ระหว่างการลงพื้นที่ ศ.ดร.ยศชนัน และคณะ ได้ร่วมสังเกตการณ์การปฏิบัติงานจริง โดยทีมงานได้ใช้โดรนขนส่งขนาดใหญ่บินนำถุงยังชีพและอาหารไปหย่อนพื้นที่จุดรวมตัวของผู้ประสบภัย ผ่านการใช้สลิงปล่อยลงมาความยาว 20 เมตร ทำให้สามารถส่งมอบความช่วยเหลือเข้าสู่พื้นที่ที่ไม่สามารถเข้าถึงได้ทางเรืออย่างแม่นยำ จนกระทั่งเสร็จสิ้นภารกิจอย่างสมบูรณ์