เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2569   นางรัดเกล้า อินทวงศ์ สุวรรณคีรี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ อภิปรายถึงรายงานสถานการณ์การทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย ประจำปี 2566-2568 โดยชี้ให้เห็นถึงข้อบกพร่องที่อาจสะท้อนความล่าช้าของระบบราชการ ประเด็นสำคัญคือความคลาดเคลื่อนของตัวเลขในรายงาน เช่น บทสรุประบุมี 125 คดี แต่ข้อมูลในตารางกลับมีถึง 163 คดี รวมถึงยอดผู้เสียชีวิตระหว่างถูกควบคุมตัวที่ตัวเลขรวมหายไป 27 รายจากการคำนวณที่ผิดพลาด ซึ่งอาจส่งผลต่อความน่าเชื่อถือของรายงานในสายตาสภาฯ  

ในด้านกลไกการทำงาน นางรัดเกล้าตั้งข้อสังเกตว่าคณะกรรมการชุดใหญ่มีการประชุมเพียง 5 ครั้งในรอบเกือบ 3 ปี ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อกระบวนการพิจารณาและสิทธิการอุทธรณ์ของผู้เสียหาย พร้อมขอความชัดเจนถึงสาเหตุการลาออกของคุณสมชาย หอมลออ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิด้านสิทธิมนุษยชน เพื่อให้สังคมมั่นใจว่ากลไกนี้ยังมีความเป็นอิสระในการตรวจสอบ นอกจากนี้ ยังพบความน่ากังวลเรื่องคดีอุ้มหายที่ไม่มีการสั่งฟ้องเลยแม้แต่คดีเดียว รวมถึงมาตรฐานการเยียวยาที่ยังขาดความสมดุล เช่น กรณีพลทหารเสียชีวิตได้รับการชดเชย 250,000 บาท ในขณะที่กรณีนักเรียนถูกสั่งลุกนั่ง 150 ครั้ง ได้รับเงินเยียวยา 500,000 บาท ทั้งนี้ การนำผู้กระทำผิดมาลงโทษนั้นถือเป็นการปกป้องคนดีและรักษาเกียรติภูมิของกองทัพ  

ในช่วงท้าย นางรัดเกล้า ได้ฝากข้อคิดที่หนักแน่นไปยังรัฐบาลและคณะกรรมการฯ เพื่อเร่งปรับปรุงการทำงาน โดยระบุว่า "ความยุติธรรมที่ล่าช้าคือความไม่ยุติธรรม และรายงานที่นับคนตายยังไม่ครบ ย่อมไม่อาจเป็นเกราะคุ้มครองคนที่ยังมีชีวิตอยู่ได้"