เมื่อวันที่ 18 มี.ค.2564 ที่สำนักสงฆ์ป่าช้าบ้านเรือ อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น พระอาจารย์จรัญ อนังคโณ ประธานสงฆ์อุทยานธรรมดงยาง เจ้าอาวาสวัดดงก้าวกัลยาราม เจ้าคณะตำบลคลีกลิ้ง อำเภอศิลาลาด จังหวัดศรีสะเกษ นำพาพระสงฆ์, สามเณร จำนวน 428 รูป พร้อมด้วยอุบาสก อุบาสิกาผู้สนใจในการปฏิบัติธรรมกรรมฐาน ออกจาริกธุดงค์ ในโครงการจาริกธุดงก์จากวัดพระธาตุผาซ่อนแก้ว จ.เพชรบูรณ์ สู่วัดพระธาตพนม จ.นครพนม โดยมี นายเฮง ทองแท่งไทย ประธานกลุ่มเทพประทานพรกรุ๊ป พร้อมด้วย นางวัชราภรณ์ ผ่องใส ที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น, นายเฉลิมศักดิ์ เสาวรัตนพงษ์ นายก อบต.บ้านเรือ, อุบาสก, อุบาสิกา ญาติติธรรม ร่วมออกโรงทานจำนวนมาก

พระอาจารย์จรัญ อนังคโณ เป็นพระนักเทศน์ พระนักปฏิบัติที่เป็นที่นับถือ ศรัทธาของประชาชนชาวอำเภอศิลาลาด อำเภอใกล้เคียง ของจังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดใกล้เคียง ออกประพฤติปฏิบัติตามที่ต่างๆ กับครูบาอาจารย์หลายสำนักจนมาเป็นประธานสงฆ์อุทยานธรรมดงยางนำพา อบรมพระสงฆ์สามเณร อุบาสก อุบาสิกาผู้สนใจในการปฏิบัติธรรมกรรมฐาน ออกจาริกธุดงค์ในภาคต่างๆของประเทศ ตามป่าตามเขาจนมีหมู่คณะสนใจติดตามเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จัดอบรมธรรมะ และแสดงธรรม ตามวัด หน่วยงานราชการ โรงเรียน ชุมชนต่างๆจนเป็นที่รู้จักของพระสงฆ์สามเณร ประชาชนมากมาย

ผลงานการพัฒนา 1. ก่อตั้งกองทุนกัลยาณธรรม เพื่อการเผยแผ่ธรรม ทั้งเทป ชีดี วีชีดี หนังสือธรรมะ และสนับสนุนการอบรมปฏิบัติธรรม 2. ก่อตั้งกองทุนเด็กรักดี โรงเรียนบ้านคลีกลิ้ง กองทุนเยาวชนคนรักดี โรงเรียนคลีกลิ้งพัฒนาธร โรงเรียนศิลาลาดวิทยา เพื่อสนับสนุนและเป็นกำลังใจให้กับเด็กและเยาวชนที่ดีรักดี 3. ก่อตั้งที่พักสงฆ์อุทยานธรรมดงยาง เพื่อดูแลรักษาป่าที่เหลืออยู่ให้เป็นมรดกของลูกหลานและเป็นที่ปฏิบัติธรรมของพระสงฆ์สามเณรอุบาสกอุบาสิกาอบรมคุณธรรม จริยธรรมของส่วนราชการ กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน อบต. นักเรียน นักศึกษา ทั้งในจังหวัดศรีสะเกษและจังหวัดอื่นๆ

อาทิบทคำสอนบางส่วนกล่าวไว้ว่า โดยส่วนมากคนเรามักจะหลง วุ่นวายว่าเรามีทรัพย์ ว่าเรามีลูก "อัตตาหิ อัตตโน ณัตธิ" แม้แต่ตัวของเราเองก็ยังไม่ใช่ของเรา บุตรและทรัพย์เหล่านั้นจะเป็นของเราได้อย่างไร?
 

ฮักเขาปานได๋ คึดฮอดเขาปานได๋ เขาก็ต้องจากเฮาไปคือเก่า ถ้าเขาบ่จากเฮากะต้องจากเขา เวลาลูกตาย ผัวเมียตาย ฮ้องไห้ขนาด
   

แต่เวลาเฮาตายจักสิมีคนมาฮ้องไห้นำหลายปานได๋ ลูกบางคนจังแมนจังไรคัก ขอเงินพ่อไปซื้อกาวบ่ได้ มันด่าพ่อมันคักมันแช่งพ่อมันตาย มันอยากได่เงิน ธ.ก.ส." โอ้ย!! มันคักแน่ขนาดเน๊าะ ปานนั้นเฮากะยังฮักมันขนาดได่เนาะ ฮักลูกฮักหลาน"

พระพุทธเจ้าเพิ่นว่าลูกกะดี ทรัพย์สินกะดี กะบ่แมนของเฮา ขนาดร่างกายกะยังบ่แมนของเฮา เฮาสิไปหลงอิหยังกับสิ่งเหล่านั้นมากมายคักแท้ เฮาห่วงเจ้าของนี่หลายๆ บ่แมนว่าบ่ฮัก บ่แมนว่าบ่ห่วงได๋
   

เฮาฮักเฮาห่วงอยู่ แต่ว่าให้มันมีขอบเขต ให้เฮาฮักเจ้าของหลายๆ ห่วงเจ้าของหลายๆ ว่าเฮาสามารถจัดการกับจิตใจดวงนี้ ที่เฮาได้เกิดมาเป็นมนุษย์ในวัฏสงสารนี้ สามารถยกชีวิตยกจิตวิญญานขึ้น อย่างบ่ได้เฮาสามารถยกให้ไปขึ้นสววรค์ได้ล่ะบ่ หรือว่าอย่างบ่ได้อิหลี...

 เฮาสามารถนำพาไปเกิดเป็นมนุษย์ ให้มีโอกาสพบพระพุทธศาสนา ได้มาประพฤติปฏิบัติธรรม เฮาสามารถกระทำได้น้อยหลายปานได๋...นี้คือสิ่งที่น่าเป็นห่วง!!