วันที่ 11 ก.ย. 64 สนธยา พาเข้าวัด ฟังธรรม เดินทางไปที่ วัดพันธุเวศน์ ตั้งอยู่ถนนชยางกูร  4 เลน สายหลัก (อำนาจเจริญ –อุบลราชธานี) ตั้งอยู่ไม่ไกลตัวเมืองอำนาจเจริญมากนัก จึงมียาติโยม พุทธศาสนิกชน เดินทางเข้ามาทำบุญสร้างกุศลไม่ได้ขาด 

 

โดยมี พระพร กะตะปุญโญ อายุ 72 ปี บวช 52 พรรษา รักษาการเจ้าอาวาสวัดพันธุเวสน์ บ้านโคกจักจั่น ต.บุ่ง อ.เมืองอำนาจเจริญ จ.อำนาจเจริญ มีพระสงฆ์ 6 รูป ไม่มีสารเณร สังกัดมหานิกาย และมีมรรคนายก 1 คน บนเนื้อที่ 15 ไร่ ประกอบด้วย กุฎิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ อุโบสถ รวมถึง สิ่งก่อสร้างเก่าแก่อายุ 100 ปี เช่น เจดีย์หิน 3 เจดีย์ อุโบสถ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป สีทองทั้งองค์ ว่ากันว่า พุทธศาสนิกชน มักจะเข้ามากราบไหว้ขอพร เป็นประจำ เพราะหลายคน ได้ดั่งคำอธิฐาน สมใจทุกอย่าง 

 

สำหรับ วัดพันธุเวสน์ เป็นวัดขนาดเล็ก มีอายุกว่าร้อยปี โดยมีเจดีย์หินและอุโบสถอายุ 100 ปี เป็นสิ่งยืนยัน ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองอำนาจเจริญ เพียง 3 กิโลเมตร ด้านทิศใต้ ไปตามถนน 4 เลน ชยางกูร(อำนาจเจริญ – อุบลราชธานี) ขาออกจากตัวเมืองอำนาจเจริญ ริมถนนฝั่งขวามือ ท่ามกลางร่มไม้หลายชนิดปกคลุม สลับกับกระแสลมพัดเย็นสบายตลอดเวลา สงบ ร่มรื่น จึงเป็นที่นิยมของพุทธศาสนิกชน ญาติโยมทั้งหลาย เข้ามานั่งปฏิบัติธรรม ในวันสำคัญทางศาสนา หรือ วันหยุดเสาร์ – อาทิตย์ ไม่ได้ขาดภายใต้มาตรการป้องกันโควิด – 19 อย่างเคร่งครัด 

 

 

พระพร กะตะปุนโน อายุ 72 ปี  รักษาการเจ้าอาสาวัดพันธุเวศน์ กล่าวว่า เมื่อไม่นานมานี้ พระครูสุตะพร วัฒนคุณ เจ้าอาวาสวัดพันธุเวสน์ มรณภาพ  อาตมา จึงต้องปฏิบัติงานไปก่อน จนกว่า จะมีการแต่งตั้ง เจ้าอาวาสใหม่  ซึ่งญาติโยมที่เข้ามาทำบุญ จุดประสงค์ไม่เหมือนกัน บางคนมีความทุกข์ ก็จะขอให้รดน้ำมนต์ เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจ เป็นสิริมงคล บางคนต้องการฟังธรรมเทศนา ก็จะเทศนาให้ฟัง โดยหลักแล้ว จะเน้น ให้รักษาศีล 5 ข้อ ได้แก่ ห้ามฆ่าสัตว์,ห้ามลักทรัพย์,ห้ามพูดเท็จ,ห้ามทำผิดในกามและห้ามดื่มสุรา เพื่อนำไปปฏิบัติ ก็จะทำให้อยู่เย็นเป็นสุข 

 

พระพร กะตะปุญโญ รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดพันธุเวสน์ เทศนาการรักษาความสัตย์ว่า มีสัจจะเท่ากับมีศีล เพราะคำสัจ เป็นคำจริง เป็นวาจาอันไม่ตาย สมกับพุทธภาษิตที่ว่า “สัจจังเว อมาตา วาจา คำสัจแลเป็นวาจาไม่ตาย” เพราะฉะนั้น พวกเราที่อยู่ร่วมกันต้องยึดมั่นในความสัตย์ต่อกัน ย่อมรักษาไมตรี มีความสุขเกิดขึ้น ผู้อยู่ครองเรือนจึงสมควรแท้ที่พวกเราจะต้องมีสัจจะ ดังตัวอย่างที่เล่าต่อกันมาว่า มีวัวแม่ลูกอ่อนตัวหนึ่ง หากินอยู่ตามชายป่า อยู่มาวันหนึ่ง มีเสือตัวหนึ่งมาพบเข้า จะตะครุบกินเป็นอาหาร แต่แม่วัวขอร้องชีวิตไว้ว่า ดูก่อนพ่อเสือผู้เจริญ ถ้าท่านจะกินเรา เราขอไปสิ่งลูกน้อยก่อน เพราะเรายังมีลูกน้อย หากินอยู่ใกล้ๆนี้  พ่อเสือก็พูดว่า ท่านสิ่งลูกแล้ว จะกลับมาให้เรากินจริงนะ วัวก็ตอบว่า เรามีสัจจะแน่ ฝ่ายเสือก็ตกลง แม่วัวกลับไปหาลูก ก็พูดให้ลูกฟังตามที่กล่าวมา ลูกวัวมีความรักแม่มาก ก็พูดว่า ลูกขอให้เสือกินลูกแทนแม่ ทั้งสองแม่ลูกก็เดินไปพบเสือ พอไปถึง ลูกวัวก็พูดกับเสือว่า ให้พ่อเสือกันเราแทนแม่  เพราะเรามีความรักแม่มาก พ่อเสือได้ยินลูกวัวพูดเช่นนั้น ก็มีจิตใจสงสารวัวแม่ลูกและเห็นว่า แม่วัวพูดมีสัจจะว่าจะกลับมา ให้กินเป็นอาหารจริงๆ เสือจึงพูดขึ้นว่า เราจะไม่กินเจ้าแล้ว ทั้งแม่และลูก เจ้าจงไปหากินอย่างสุขสบายเถิด ต่อไปนี้จะไม่มารบกวนอีก จากนั้น เสือก็อำลาจากไป 

 

นี่ก็เป็นอุทาหรณ์ให้พวกเราพินิจพิจารณา การมีความสัตย์จริงนั้น มีอานิสงส์มาก มีอยู่ในกลุ่มชนใดย่อมเกิดสินติสุขแก่หมู่สังคมนั้น ขอให้พวกเราอย่าประมาท จงพากันปฏิบัติ เอาการรักษาความสัตย์นี้ ถ้าตั้งใจไว้ดีแล้ว แม้สูญชีวิตก็จะไม่ล่วงเกินคำสัตย์นั้น พระพุทธเจ้าได้กระทำเป็นตัวอย่าง ครั้งเสวยข้าวมธุปายาสของนางสุชาดา โสตถิยพราหมณ์ ถวายหญ้าคา 8 กำมือแด่พระองค์ ทรงอธิฐาน เป็นบัลลังก์ นั่งสมาธิ ตั้งสัตยาอฐิษฐานว่า แม้ชีวิตเลือดเนื้อในร่างกายจะหืดแห้งไปก็ตาม ถ้าไม่บรรลุธรรมสำเร็จเป็นสัมมาสัมพุทธเจ้า จะไม่ลุกจากที่เป็นอันขาด นี้เป็นเพราะพระองคัตั้งสัจจะไว้ พระองค์จึงได้สำเร็จเป็นพุทธะ พระองค์ทรงทำเป็นตัวอย่างแก่พุทธบริษัทอย่างแท้จริง 

 

 

พวกเราทั้งหลาย มีสัจจะแล้วจะต้องมีความเพียนรพยายาม สร้างคุณงามความดี เพียรละบาป ที่เกิดขึ้นในสันดาน เพียรละบาปที่เกิดขึ้นแล้วไม่ให้เกิดขึ้นอีก เพียรให้บุญกุศลเกิดขึ้นในสันดาน เพียรรักษาบุญคุณที่เกิดขึ้น แล้วไม่ให้เสื่อมหายไป มีความเพียรในการทำกิจการงานทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นแล้วไม่ให้เสื่อมหายไป มีความเพียรในการทำกิจกรรมงานทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งทางโลกทางธรรม จะต้องมีความพากเพียร จึงจะสำเร็จหรือจะพ้นทุกข์ สมกับสุภาษิตที่มีมาในสุตตนิบาต ขุททกนิกายว่า วิริเยนะ ทุกขะมัจเจดิ ความว่า คนล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร 

 

เพราะฉะนั้น พวกเราทั้งหลายจงอดทนต่อสู้อุปสรรค ไม่เห็นแก่ร้อนนัก หนาวนัก หิวนัก กระหายนัก เช้านัก เย็นนัก ไม่รีบสร้างคุณงามความดี ก็จะเสียทีที่เกิดมาเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนา อย่าให้พลาดโอกาสอันดีงาม อย่ามัวเมาในวัยว่ายังหนุ่มอยู่  เพลิดเพลินอยู่กับกามคุณยิ่งกว่าชีวิตของตน พวกเราก็เคยเห็นเป็นตัวอย่างอยู่แล้ว บางคนยังหนุ่มสาวอยู่ ตายไปก็มี เลยพลาดโอกาสสร้างความดี รักษาศีล เจริญเมตตา ภาวนา บางคนประมาทมัวเมาอยู่กับอบายมุข  ต่อเมื่อเจ็บป่วยไม่สบาย จึงหันหน้าเข้าวัด จะไปรักษาศีลฟังธรรม ก็ไม่สะดวก เพราะร่างกายแปรสภาพเปลี่ยนแปลงไปตามวัย  

 

 

ซึ่งพวกเราทั้งหลาย จงพากันรักษาความสัตย์ตามที่ได้สมาทานให้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี เพื่อเป็นบุญเป็นกุศลแก่พวกเราทั้งหลายและจงพากันรักษาความเพียร พิจารณาร่างกายสังขารของพวกเรา อย่าพากันประมาท 

 

และท้ายที่สุดนี้ ก็ขอให้ญาติโยมจงพากัน ตั้งอกตั้งใจ สิ่งใดควรละ ก็พากันเพียรละ สิ่งใดที่เป็นประโยชน์ ก็พากันบำเพ็ญให้เกิดให้มีขึ้น ขอจงประสบแต่ความสุข ความเจริญ ทุกท่านทุกคนเทอญ... 

 

สนธยา ทิพย์อุตร/รายงาน