วันที่ 26 มิถุนายน 2566 จากที่มีผู้ใช้เพสบุ๊คชื่อ ภาณุมาศ  น้อยมานิตย์  ได้โพสต์ข้อความในเฟสบุ๊คว่า #ฝากญาติโยม ที่ผ่านไปผ่านมาเส้นทาง #วัดนาบุญ ช่วยเป็นหูเป็นตาให้ทาง #วัดนาบุญ ที่นะครับ เพราะ วันนี้มีคนใจบาปได้มาลักลอบเอา #ตะข่าย มาดัก #ปลา ทางวัดจนทำให้ #ปลา ได้ตายรวมทั้งหมด 89 ตัว ใครมี #เบาะแสช่วยแจ้งมาทางวัดได้เลยนะครับ เพราะ คนประเภทนี้ไม่สมควรอยู่แบบลอยนวล ฝากไว้เป็น #อุทาหรณ์ ถึงหลายๆวัดด้วยนะครับ เพราะ ชีวิตใคร ๆ ก็รักอย่ามองเป็นเพียงแค่อาหาร ให้มองมุมกลับกันดูแล้วจะรู้ว่าทุกชีวิตก็มีค่าเหมือนกัน #ไม่สร้างสรรค์ก็อย่าทำลาย #กรรมใดใครก่อผู้นั้นย่อมได้รับกรรม จากนั้นได้มีแชร์ถึง 537 ครั้ง สื่อมวนชลจึงได้ลงพื้นที่ไปที่ วัดนาบุญ  คลอง 7 (ธัญบุรี)  ถ.รังสิต-นครนายก ต.รังสิต  อ.ธัญบุรี  จ.ปทุมธานี 

    จาการสอบถาม พระมนตรี  ศรีษะเสือ (พระลูกวัดที่เห็นเหตุการณ์) กล่าวว่า  ตอนนั้นเป็นเวลาช่วงเย็นอาตมาก็ได้เดินอยู่ในบริเวณนั้นพอดีได้มีโยมและสีกาเห็นปลาติดอวนจึงวิ่งมาบอกว่ามีปลาติดอวนอยู่บริเวณท่าน้ำที่ให้อาหารปลาของวัด  จากนั้นจึงได้เรียกพระลูกวัดด้วยกันและเด็กวัดให้มาช่วยเอาปลาขึ้นจากน้ำ ปลาสวายที่ติดอวนแล้วตายทั้งหมดมี 92 ตัว จากนั้นพระลูกวัดที่อยู่ด้วยกันและเด็กวัดจึงได้นำปลาที่ตายทั้งหมดไปฝังบริเวณท้ายวัด ตนอยากฝากญาติโยมที่ทำในครั้งนี้ว่าชีวิตใครๆเขาก็รัก  ถึงเป็นปลาในแหล่งน้ำธรรมชาติในเขตของกรมชลประทานแต่ที่ดังกล่าวนี้นั้นเป็นเขตอภัยทานไม่อยากให้ทำเช่นนี้   ควรจะไปตกปลาหรือดักปลาในบริเวณที่อนุญาตจะดีกว่า  เพราะที่แห่งนี้เป็นท่าน้ำบริเวณหน้าวัดประชาชนส่วนมากเขามาทำบุญและบริจาคเงินซื้ออาหารมาให้ปลา  จึงไม่อยากให้โยมที่ทำอยู่นั้นควรกลับใจเสียดีกว่ามันเป็นบาปกรรมเพราะเหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้เกิดเป็นครั้งแรก