การเลือกตั้งทั่วไปปี 2569 กำลังกลายเป็นสนามทดสอบแนวคิดทางการเมืองและนโยบายเกษตรรูปแบบใหม่ โดยเฉพาะในจังหวัดสกลนคร เขตเลือกตั้งที่ 2 ซึ่งถือเป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์ของภาคอีสาน ล่าสุด “พรรคโอกาสใหม่” ภายใต้การนำของนายจตุพร บุรุษพัฒน์ ได้เปิดเกมรุกทางนโยบายผ่านการขับเคลื่อนของ ดร.นิยม เวชกามา ผู้สมัคร สส. ที่มีฐานเสียงและบทบาททางสังคมในพื้นที่อย่างต่อเนื่อง

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 มกราคม 2569 เมื่อกลุ่มเกษตรกรในเขต 2 สกลนคร เข้าพบ ดร.นิยม เพื่อสะท้อนปัญหาราคาพืชผลตกต่ำ โดยเฉพาะวิกฤต “โคขุนโพนยางคำ” ปัญหาน้ำท่วมซ้ำซากรอบหนองหาร และภาระหนี้สินเรื้อรัง เหตุการณ์ดังกล่าวถูกมองว่าเป็น “พันธสัญญาประชาคม” ที่ท้าทายผู้สมัครและพรรคการเมืองน้องใหม่ว่าจะสามารถแปลงนโยบายให้ตอบโจทย์ปากท้องเกษตรกรได้จริงหรือไม่

จากประชานิยมสู่การบริหารจัดการทรัพยากร

รายงานวิเคราะห์เชิงนโยบายระบุว่า การย้ายสังกัดของ ดร.นิยม จากพรรคเดิมมาสู่พรรคโอกาสใหม่ ไม่ใช่เพียงยุทธวิธีทางการเมือง แต่เป็นการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์จากนโยบายประชานิยมแบบพยุงราคา สู่แนวคิด “การบริหารจัดการทรัพยากรและการสร้างโอกาสใหม่” ซึ่งเป็นอุดมการณ์หลักของพรรค

พรรคโอกาสใหม่วางตัวเป็นพรรคสายบริหาร เน้นการบูรณาการนโยบายเกษตร สิ่งแวดล้อม และเศรษฐกิจ โดยใช้จุดแข็งของหัวหน้าพรรคที่มีประสบการณ์ด้านทรัพยากรน้ำและการบริหารราชการแผ่นดิน มาออกแบบนโยบายแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง ไม่ว่าจะเป็นการจัดการลุ่มน้ำ การลดต้นทุนการผลิต และการเพิ่มมูลค่าสินค้าเกษตร

3 เสาหลัก “โอกาสใหม่เกษตรสกลนคร”

ดร.นิยม ได้นำชุดนโยบายของพรรคมาประยุกต์เป็นยุทธศาสตร์พื้นที่ ภายใต้แนวคิด “โอกาสใหม่เกษตรสกลนคร” ประกอบด้วย 3 เสาหลัก ได้แก่

ฟื้นโคขุนโพนยางคำ ผ่านโมเดลลดต้นทุนครบวงจร เช่น การตั้งธนาคารอาหารสัตว์ชุมชน แปรรูปเศษวัสดุการเกษตรเป็นอาหารสัตว์ ลดการพึ่งพานายทุน และยกระดับมาตรฐานเพื่อเปิดตลาดพรีเมียม

หนองหารโมเดล แก้ปัญหาน้ำท่วมซ้ำซาก ด้วยการบริหารจัดการลุ่มน้ำเชิงรุก การขุดลอกลำน้ำ สร้างระบบระบายน้ำสมัยใหม่ และใช้เทคโนโลยีประเมินความเสียหายเพื่อเยียวยาเกษตรกรอย่างรวดเร็ว

สินค้าอัตลักษณ์และเกษตรแม่นยำ ส่งเสริมการแปรรูปสินค้าท้องถิ่น เช่น หมากเม่า ผ้าย้อมคราม ควบคู่กับการนำเทคโนโลยีโดรนและการจัดการดินมาใช้ ลดต้นทุนและรักษาสิ่งแวดล้อม

ความท้าทายสนามเลือกตั้ง

อย่างไรก็ตาม นักวิเคราะห์ชี้ว่า ความท้าทายสำคัญของ ดร.นิยม คือการแข่งขันกับพรรคใหญ่ที่มีฐานเสียงเดิม และพรรคการเมืองคนรุ่นใหม่ที่ครองใจเยาวชน การสื่อสารนโยบายที่เน้นโครงสร้างและผลระยะยาว จำเป็นต้องทำให้เกษตรกรมองเห็นผลลัพธ์ที่จับต้องได้ เพื่อสู้กับนโยบายประชานิยมที่ให้ผลรวดเร็วกว่า

ดังนั้น ศึกเลือกตั้งปี 2569 ในสกลนคร เขต 2 จึงไม่ใช่เพียงการแข่งขันระหว่างผู้สมัคร แต่เป็นการปะทะกันของแนวคิด “การเมืองแบบเดิม” กับ “โอกาสใหม่” หาก ดร.นิยม เวชกามา สามารถแปลงนโยบายสู่การปฏิบัติจริง และพิสูจน์ว่าการบริหารจัดการที่ดีช่วยยกระดับชีวิตเกษตรกรได้อย่างยั่งยืน โมเดล “โอกาสใหม่สกลนคร” อาจกลายเป็นต้นแบบของการเมืองท้องถิ่นที่ก้าวข้ามประชานิยม สู่รัฐสวัสดิการและการจัดการเชิงระบบในอนาคต.