"ณพลเดช" ชี้ทางตรงเชียงราย-บ่อหาน(จีน) ย่นเวลาเหมือนขับรถจากกรุงเทพฯ–โคราช ตอบโจทย์ประชากร 430 ล้านคน แนวทางไทยนำสิงคโปร์ 

เมื่อวันที่ 29 มกราคม 2569 ดร.ณพลเดช มณีลังกา สว.สำรอง กลุ่ม16 จ.เชียงราย และอดีตเลขานุการผู้ช่วยรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคม เปิดเผยว่า จากการลงพื้นที่สถานีรถไฟความเร็วสูงบ่อหาน (磨憨 MoHan) ประเทศจีน  ซึ่งเป็นจุดเชื่อมหลักของจีนตอนใต้กับ เมืองบ่อเต็น  สปป.ลาว พบว่าการเดินทางจากด่านเชียงของ จังหวัดเชียงราย ผ่านบ่อเต็น ไปยังบ่อหานในปัจจุบัน ต้องใช้เส้นทางภูเขาคดเคี้ยว ระยะทางประมาณ 230–250 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางเฉลี่ย 5–8 ชั่วโมง ทั้งที่เป็นระยะทางเชื่อมเศรษฐกิจระดับภูมิภาค

เส้นทางดังกล่าวมีรถบรรทุกสินค้าจำนวนมากจากจีน ลาว และไทย ใช้เป็นเส้นทางหลักในการขนส่งสินค้า ทำให้เกิดปัญหารถติดสะสมในช่วงภูเขา โดยเฉพาะบริเวณถนนแคบ 2 เลน และช่วงที่อยู่ระหว่างการซ่อมแซม ส่งผลให้ต้นทุนเวลาและต้นทุนโลจิสติกส์สูงเกินความจำเป็น และไม่สอดรับกับปริมาณการค้าในปัจจุบัน

ดร.ณพลเดช ระบุว่า หากมีการ “ตัดถนนตรง” จากบ่อหาน–บ่อเต็น–เชียงของ โดยออกแบบเป็นถนนมาตรฐาน 4 เลน ลดการอ้อมตามสันเขา และใช้แนวอุโมงค์ตัดผ่านภูเขาในจุดจำเป็น จะสามารถลดระยะทางลงเหลือประมาณ 160–170 กิโลเมตร และลดเวลาเดินทางเหลือเพียง 3–3.5 ชั่วโมงเท่านั้น ซึ่งเมื่อเทียบกับประเทศไทย จะใกล้เคียงกับการเดินทางจากกรุงเทพมหานครไปจังหวัดนครราชสีมา 

การลดเวลาเดินทางในลักษณะนี้ไม่ได้หมายถึงความสะดวกของผู้เดินทางเท่านั้น แต่หมายถึงการเพิ่มประสิทธิภาพของห่วงโซ่อุปทานทั้งระบบ โดยเฉพาะรถบรรทุกสินค้าที่สามารถหมุนรอบการขนส่งได้เร็วขึ้น ลดต้นทุนเชื้อเพลิง ลดค่าแรง และลดความเสี่ยงจากอุบัติเหตุบนเส้นทางภูเขา ซึ่งคิดเป็นการลดต้นทุนโลจิสติกส์ได้ไม่น้อยกว่า 20–30%

ในเชิงยุทธศาสตร์ ดร.ณพลเดช ชี้ว่า เส้นทางดังกล่าวไม่ได้รองรับเพียงตลาดจีน–ลาว–ไทย แต่ยังเชื่อมโยงไปถึงพม่า ซึ่งมีประชากรกว่า 55 ล้านคน เมื่อรวมกับจีนตอนใต้กว่า 300 ล้านคน ไทยราว 70 ล้านคน และลาวประมาณ 7 ล้านคน จะกลายเป็นตลาดที่มีประชากรมากกว่า 430 ล้านคน หากเชียงรายสามารถทำหน้าที่เป็นจุดตัดของถนนและระบบราง จะยกระดับบทบาทจากเมืองชายแดน เป็นศูนย์กลางการค้าและการขนส่งของอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงอย่างแท้จริง

ดร.ณพลเดช ระบุเพิ่มเติมว่า หากไม่มีการพัฒนาเส้นทางตรง สินค้าจำนวนมากจะยังคงเบี่ยงไปใช้เส้นทางออกทางเวียดนาม ซึ่งแม้จะมีโครงสร้างพื้นฐานบางส่วนพร้อมกว่า แต่มีระยะทางไกลกว่าและใช้เวลานานกว่า ส่งผลให้ไทยสูญเสียโอกาสด้านรายได้ค่าขนส่ง ค่าบริการโลจิสติกส์ และการลงทุนในพื้นที่ภาคเหนือ คิดเป็นความเสียโอกาสทางเศรษฐกิจปีละหลายหมื่นล้านบาท

ในด้านทรัพยากร ลาวยังมีศักยภาพด้านหิน แร่ ทราย พลังงาน และผลิตผลทางการเกษตร เริ่มต้นซ่อมถนนเส้นเดิม ที่ได้มาตรฐาน จะสามารถลำเลียงวัตถุดิบเข้าสู่ภาคอุตสาหกรรมของไทย และต่อยอดไปยังพม่าได้อย่างมีประสิทธิภาพ ขณะเดียวกันยังสนับสนุนการท่องเที่ยวข้ามแดน ทำให้เชียงรายสามารถพัฒนาเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวเชิงเศรษฐกิจและวัฒนธรรม

สำหรับงบประมาณการลงทุน ดร.ณพลเดช เห็นว่า ระยะเร่งด่วนควรเริ่มจากการพัฒนาถนนมาตรฐาน 4 เลน ใช้งบประมาณระดับ “หมื่นล้านบาท” เทียบได้กับการซื้อเรือดำน้ำหนึ่งลำ  ซึ่งถือว่าคุ้มค่าเมื่อเทียบกับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นทันที ส่วนโครงการขยายระบบรถไฟความเร็วสูงหรือรถไฟฟ้าข้ามแดน ควรดำเนินการเป็นงบระยะถัดไป เมื่อปริมาณการค้าและการเดินทางเพิ่มขึ้นจนถึงจุดคุ้มทุน

ดร.ณพลเดช กล่าวอีกว่า หากวางลำดับการลงทุนอย่างเป็นระบบ เริ่มจากถนนตรงที่ย่นเวลาเดินทางได้เทียบเท่าเส้นทางหลักในประเทศไทย และต่อยอดสู่ระบบรางในอนาคต จะทำให้ประเทศไทยลดต้นทุนโลจิสติกส์ เพิ่ม GDP เป็นจุดเริ่มต้นที่ไทยอาจแซงสิงคโปร์ได้ และเสริมบทบาทเชิงยุทธศาสตร์ในเวทีเศรษฐกิจภูมิภาคได้อย่างยั่งยืน