นครราชสีมา วันที่ 17 เมษายน 2569 ที่ชุมชนพะไล บ้านพไล ต.หัวทะเล อ.เมือง จ.นครราชสีมา นายนิกร  โสมกลาง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ พร้อมด้วยนายกันตพงศ์ รังษีสว่าง ปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (ปลัด พม.) และบรรดา ส.ส.นครราชสีมา ประกอบด้วย นายวัชรพล  โตมรศักดิ์ , นางพัชราวรรณ ภิญโญ และนายรชต ด่านกุล ส.ส.นครราชสีมา ร่วมกันลงพื้นที่ไปยังสหกรณ์เครือข่ายริมรางเมืองย่าโม (ชุมชนพะไล) บ้านพไล ต.หัวทะเล อ.เมือง จ.นครราชสีมา โดยมีนางเที่ยง  เกียดกระโทก อายุ 65 ปี ประธานสหกรณ์ชุมชนริมรางรถไฟ และคณะผู้บริหารกระทรวง พม. , พัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดนครราชสีมา พร้อมทีม พม.จังหวัดราชสีมา , อาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (อพม.) ในพื้นที่ และเครือข่ายท้องถิ่นต้อนรับ

ทั้งนี้เพื่อรับฟังสรุปผลการดำเนินโครงการแก้ไขปัญหาที่อยู่อาศัยผู้มีรายได้น้อยในชุมชมที่ได้รับผลกระทบจากการพัฒนาระบบราง พร้อมกันนี้ทางรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ยังได้มอบสัญญาเช่าที่ดินการรถไฟแห่งประเทศไทย ขนาดแปลง 2,198 ตารางเมตร และมอบงบประมาณในการสนับสนุนการดำเนินโครงการฯ เฟส 2 เป็นจำนวน 3,960,750 บาท และยังได้ร่วมทำพิธีเปิดป้าย “อาคารจามจุรี” บ้านสวัสดิการราคาถูกในโครงการจำนวน 10 ห้อง

สำหรับสหกรณ์เครือข่ายริมรางเมืองย่าโม (ชุมชนพไล) นั้นเกิดจากการรวมกลุ่มของชาวบ้าน 8 ชุมชน ในเขตเทศบาลนครนครราชสีมาที่ได้รับผลกระทบจากโครงการก่อสร้างรถไฟความเร็วสูงที่ต้องย้ายออกจากที่อยู่อาศัยเดิมซึ่งเป็นที่ดินของการรถไฟแห่งประเทศไทยเพื่อใช้ทำการก่อสร้างโครงการดังกล่าว ทำให้ประชาชนที่ได้รับผลกระทบนั้นได้รวมกลุ่มกันเรียกร้องไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการขอรับการช่วยเหลือหาที่อยู่อาศัยจนสามารถได้ที่ดินผืนปัจจุบันที่มีเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 61 ตารางวา ก่อนที่จะได้รับงบประมาณมาก่อสร้างที่อยู่อาศัยเป็นห้องแถวทั้งหมด 166 ห้อง และเตรียมที่จะขยายโครงการเฟส 2 เพิ่มอีก 29 ห้อง บนเนื้อที่ 21 ไร่ 1 งาน 49.5 ตารางวา

โดยนางเที่ยง  เกียดกระโทก อายุ 65 ปี ประธานสหกรณ์ชุมชนริมรางรถไฟ บอกว่า ตนนั้นย้ายมาจากชุมชนราชนิกูลซอย 3 ในพื้นที่เทศบาลนครนครราชสีมา ก่อนที่จะย้ายมาก็มีความกังวลหลายอย่างทั้งเรื่องระยะทางที่ไกลกว่าเดิม อีกทั้งเรื่องอาชีพที่หลายครอบครัวได้รับผลกระทบ และเรื่องการศึกษาของลูกหลาน ซึ่งทั้งหมดทำให้เกิดความกังวลและลังเลว่าจะย้ายมาอยู่ดีหรือไม่ แต่หลังจากได้ย้ายมาอยู่จริงๆแล้วก็รู้สึกดีเพราะอยู่ใกล้โรงเรียน วัด ตลาด ทุกอย่างมีครบและที่สำคัญคือได้ที่อยู่ที่เป็นหลักแหล่งถาวร มีทะเบียนบ้านเป็นของตนเอง มีน้ำ มีไฟฟ้าใช้ ซึ่งแตกต่างจากเมื่อก่อนที่จะต้องไปขอพ่วงไฟฟ้าคนอื่นมาใช้  ต้องไปขอน้ำที่สถานีดับเพลิงมาใช้ ซึ่งตอนนี้รู้สึกภูมิใจเป็นอย่างมากที่สามารถนำพาชาวบ้านในชุมชนนั้นยายมาอยู่ที่นี่ได้เห็นลูกหลานวิ่งเล่นได้อย่างสบายใจ ต่อจากนี้ก็คงต้องผลักดันโครงการเฟส 2 ให้แล้วเสร็จเพื่อหาที่อยู่อาศัยให้กับชาวบ้านที่ยังไม่มีที่พักอาศัยอย่างถาวร.